Zomergasten is pootje baden voor de televisie

VPRO’s Zomergasten vind ik één van de leukste televisieprogramma’s die ik ken. Niet altijd natuurlijk en afhankelijk van presentator en zomergast, maar verrassende televisie. Leerzaam, rakend, onderhoudend.

Janine Abbring, de presentator dit seizoen, kende ik niet. Een leuk mens, licht kritisch en open. Die mag terugkomen wat mij betreft. Op de aflevering van gisteravond had ik me echt verheugd. Claudia de Breij te gast. Maar ik merkte dat ik na een kwartier al enigszins onrustig op mijn stoel zat, ging er nog iets gebeuren?

Nee. Dit was gewoon Claudia de Breij. Waar ik toch al van hield. En Claudia de Breij laat zich genoeg kennen via de teksten die ze schrijft dus daar zat weinig verrassends bij. Dat had ik kunnen verwachten. Dat ze hoopvol gestemd is, uit gaat van het goede van de mens en gelooft in de liefde… ik wist het.

Het mooiste fragment wat mij betreft, is bovenstaande foto. Een optreden van Barbara Streisand met Judy Garland. Twee vrouwen die ik ook enorm bewonder. Judy Garland, moeder van Liza Minelli, die zichzelf een overdosis gaf maar zong ‘somewhere over the rainbow’.

Perfecte zomergast

Wat is nu de perfecte zomergast voor mij? Iemand die ik niet goed ken, die mij iets kan laten zien en voelen dat nieuw is. In principe kan dat iedereen zijn. Een wetenschapper, een sportmens, een arts, een schrijver, een vrouw, een man: een verhaal. Daar gaat het om, een goed verhaal.

Maar het is weer voorbij. Zomergasten 2017. Jammer maar ook wel fijn. Blijft er meer tijd over voor andere verhalen.

Misschien vind je dit ook leuk?

Laat een reactie achter