Tag: Olke

Boer zoekt vrouw: boerenbedrog

Huisje, boompje, boertje, beestje. Zo zou het moeten gaan met de boeren in verre landen. Ach arme Olke. Gaat de vrouw die echt gek is op hem naar huis, blijft hij over met Sandra. De vrouw van de ondeugende briefjes en beloftes. Wat blijft er van over ‘at the end’?

‘You take me in the meeling’. Zoiets had Olke moeten zeggen. ‘Jij blonde nepboerin op  hakken. Met je spannende briefjes en vrijerij beloftes’.

Voor het echie
Zodra Alberdien de koffer heeft gepakt dringt het pas door bij Sandra. Oh, nu ben ik er in mijn eentje. Ze dwingt een nacht in een hotelletje af, om even tot rust te komen. Ook op het weekendje uit weigert ze in suite te verblijven met de grote, enge boer.

Heel even zien we weer de Sandra van in het begin van BZV. Ze zit aan de bar en flirt met de aanwezige mannen. Wat vinden ze haar leuk en wat heeft zij het naar haar zin. Totdat Olke komt. De vrolijke, gestifte lippenmond, zakt onder het Nieuw Nederlands Peil. En aan tafel bijt ze nog verder van zich af. Olke kijkt in verbijstering toe. ‘Is this a joke?’

Vrouwen
Nee, Olke, geen joke. Zo zijn sommige vrouwen. Die maken je gek en brengen je het hoofd op hol. Daar willen ze verder niets mee. Ben je gek. Gewoon een beetje geinen. Ze wilde vooral strijden met de andere vrouwen. Sandra wilde van hen winnen. Maar ze wilde niet de prijs die er bij de overwinning hoorde. Jij. Arme Olke. Grote man met het kleine hart en teveel wensen en verlangens voor een vrouw alleen.

En David kiest voor de veilige haven.
En Herman zit hand in hand met zijn meisje.
En Riks. Niks.
En Mark is oké.

BZV – Olleke, bolleke, rebusolleke Olleke, bolleke, knol

Gisteravond kon ik het weer een keertje zien. Hoe de boeren van buiten het doen met de vrouwen. Als ik Olke zie, dan neurie ik steevast dit versje: Olleke, bolleke, rebussolleke, olleke, bolleke, knol.

En dat is een compliment. Eerlijk gezegd, kijk ik met iets van plaatsvervangende schaamte hoe die vrouwen moeten strijden om een man. Het is gewoon sneu. Ze willen allemaal maar er kan er maar eentje blijven. Daar sta je dan met al je goede bedoelingen. Afgewezen. Au. De boeren willen ze eigenlijk allemaal houden. Behalve Herman. Hij weet het.

Voel je iets speciaals?
Vraagt Herman aan het meisje. Allebei weten ze niet wat ze moeten voelen als ze verliefd zijn want ze zijn nog nooit verliefd geweest. Het meisje zegt dat ze zich wel anders voelt dan normaal. Dus ja, dat zal dan wel. Herman voelt het ook, maar niet voor haar denk ik. Arme Fleur.

Dus
Boer ‘Dus’, Riks, vind ik niks. Dus. De vrouwen liggen aan zijn voeten maar hoe boers kan een boer zijn? Riks is niet verliefd, zegt ‘ie. Wel gelooft hij vol overgave in zijn geloof. Daar past Eline het beste bij vind ik. Hij zegt bij haar ook het meeste ‘dus’, dus dan weet je het wel.

Olleke bolleke
Wordt steeds leuker. Vooral als hij in de hot tub zijn sterke armen showt. Hij wil nooit meer scheiden. Wil bijna dat de vrouwen hem dat nu al beloven en ach, waarom ook niet. Ik geloof ook in het voornemen om nooit meer te scheiden. Dus dat doe je dan ook gewoon niet.

En David en Marc zijn gewoon David en Marc. Gewoon aardig. Gewoon. Dus.

Wie is de mol bij Boer zoekt vrouw?

Het is voor het menselijk brein niet goed om twee programma’s die toch over ‘mollen’ gaan in eenzelfde periode uit te zenden. Zo zag ik gisteren serieus bij BZV een aantal mollen. Boeren die de boel ondermijnen of vrouwen die er al direct geen in in blijken te hebben.

We hebben David, Herman, Olke, Riks en Marc.
Marc is knap maar valt in het echt wat tegen. Een oude man lijkt hij die klaaglijk over zijn visnetten de wereld in kijkt.
Olke is Olke. Lang, groot. Dus.

Riks is de boer met waarden en normen, want gelovig maar de grootste hork van het stel. Staat één van de vrouwen bij hem en zegt dat ze het koud heeft. Riks: “Dan moet je harder werken. Dus.’ En ‘je hebt toch wel handschoenen bij je, die zou ik maar aandoen. Dus.’ De vrouw druipt af, eigenlijk kan ze de koffer nu al pakken. (De hele rit over het ‘vlakke’ land was ze ook al niet te enthousiast, dus).

David is oké en dan hebben we Herman. De man in de jongen moet nog ontluiken maar de vrouw in de meisjes ook, dus ze gaan gelijk op. Ze spelen muziek na het eten en Herman geeft de vrouw een gouden tip. ‘Je moet die boven tonen harder aanslaan.’ ‘Ik help ze graag vooruit,’ zegt Herman maar met deze opmerking slaat hij de plank toch wel mis. Beste Herman, eerst prijs je het meisje de hemel in, daarna pas de hel. Die volgorde. Dus.

Bij Herman druipt de onschuld er verder af. Ze zijn met z’n vieren een meidenclub die voor het eerst een pyjamaparty hebben. En hoe weinig ervaring Herman ook heeft bij de vrouwen, hij is het meest zichzelf en op z’n gemak. Dat is ook het probleem. Want het moet wel spannend worden. Ik ben bang dat er onder die keurige scheiding straks een man te voorschijn komt die het allemaal al weet en niet heel veel tegenspraak duldt. Die Herman… heeft een mol in zich.