Tag: dromen

Dromen kost tijd

Gisteren ontving ik van H. een reactie op mijn blog over ‘blijven dromen’.

Iedereen droomt en iedereen droomt veel ook (ook de mensen die het zich niet kunnen herinneren).
Per nacht dromen we maar liefst anderhalf tot twee uur lang ongeveer tussen de 5 en 7 dromen per nacht die doorgaans tussen de 5 en 45 minuten duren
Per jaar verkeer je een volledige maand in dromenland en heb je dus zo’n tweeduizend dromen. Over een mensenleven is dat ongeveer 6 jaar en 150.000 dromen.
Tel daar je dagdromen bij!

Mijn eerste reactie was: dat is zonde van je tijd. Tel daar namelijk nog eens de tijd op die ik verlummel en spendeer aan volkomen nutteloze zaken… wil ik dat wel weten?

Maar net op de fiets, genietend van het heerlijke weer en een zachte stroming van warme wind bedacht ik dat het leven misschien wel helemaal niet bedoeld is om ‘zinnig’ te besteden. Ik kan zo heel veel mensen opnoemen die waarschijnlijk overtuigd zijn van hun nut en belangrijkheid in dit leven maar waar ik eerlijk gezegd niet diep voor kan buigen. Voor wie buig ik wel? Voor mensen die gelukkig durven te zijn met weinig, die genieten van de zon, van een lach, van een aanraking. Voor mensen die met eindeloos geduld andere mensen verzorgen. Voor mensen die anders durven te zijn, die met respect voor zichzelf en anderen, leven. Voor mensen die gewoon aardig zijn en hun hart laten spreken.
Wie zegt dat we keihard moeten werken, moet schreeuwen van daken, onze handjes moeten laten wapperen?

 

Blijven dromen :-)

Ik woon tegenover een voetbalclub. ‘Houtwijk’ is de voetbalclub van mijn buurtje en er wordt veel gebruik gemaakt van de prachtige groene grasmatten. Niet alleen tijdens trainingen of wedstrijden maar eigenlijk altijd. Zijn er groepjes kinderen die onder of over de hekken zijn gekropen en daar met de bal aan de gang gaan. En het mag ook van de club. Er staan wel hekken maar hekken zijn er ook alleen maar om over, onder of door te gaan.

Het WK is voorbij maar tijdens het WK merk je onmiddellijk wat zo’n voetbaltoernooi doet. Er zijn meer kinderen. Er zijn blote bastjes die net de kleuterleeftijd achter zich hebben gelaten en trots en stoer laten zien dat ze echte mannen aan het worden zijn. Ze voetballen, ze klungelen wat heen en weer, ze doen een mooie actie na, ze scoren of scoren niet. Je ziet direct wie het wel kan en wie het echt niet kan. Dat is sneu soms maar het maakt niets uit als je zelf nog gelooft in de kleine held in je zelf.
Voetbal doet dat, wielrennen doet dat, maar ook een zangtalent die doorbreekt. Er wordt een wereld mogelijk gemaakt, al is het alleen maar in dromen, die ze nog niet kennen. Er worden mogelijkheden geboden om te ontsnappen aan schoolcijfers en rapporten. Ik houd er van.

Ik ben misschien te oud om te dromen maar vandaag heb ik besloten dat er geen leeftijdsgrenzen zijn. Dat dromen altijd mag, dat je ook altijd je dromen moet blijven nastreven. Niet met grootheidswaanzin waardoor je uiteindelijk in de psychiatrische inrichting terecht zou komen maar met kleine dromen van iets hoger, iets warmer, iets mooier.