• Een blog zonder te bloggen

    Een blog waar niemand iets van begrijpt. Het plaatje zal het iets duidelijker maken. Ik ben die ene. Een naar gevoel om uit een groep gezet te worden. Ik had echt een heel verhaal getikt hieronder. Genuanceerd, weloverwogen, netjes. Maar met een dikke druk op de knop alles weer verwijderd. Dus ik zeg alleen het volgende. Ik ben uit een facebookgroep gegooid naar…
  • Niet het hondje is ‘apart’ maar het baasje…

    Zoals jullie weten schrijf ik dikwijls over Ami. Het liefste neem ik vooral mezelf op de hak als het gaat over een ‘goede baas’ zijn en vind ik het leuk om te schrijven over aparte karaktertrekken van dit hondenras. Maar nog aparter vind ik de baasjes. Apart is niet het goede woord. Soms zou ik willen zeggen ‘doe eens even normaal zeg’. Voor…
  • Wet BIG-2 uitgelegd door Bruno Bruins (big 3)

    Met meer dan stomme verbazing heb ik gisteren minister Bruno Bruins bij Jinek uitleg horen geven over alle onrust over Wet Big-2. En als je denkt dat je alles nu wel tien keer hebt gehoord, komt hij met nog met een uitsmijter wat het hele interview teniet doet. Ik vertel het even in mijn eigen woorden maar als je echt wilt weten wat…
  • Dolend en doelloos

    Het stationsplein in Lille. Soms vol, soms leeg. Beide momenten zijn imponerend. Vanaf het terras op de zevende verdieping van het hotel kijk ik geboeid naar wat er komt, gaat en blijft. We kenden Lille vooral als de stad die we passeren onderweg naar verdere bestemmingen. Dat er achter Lille een prachtig leven schuilgaat hebben we een beetje mogen ervaren de afgelopen dagen.…
  • Beter een goede buur dan een verre vriend

    Je hoort wel eens verhalen of ziet ze weleens voorbijkomen in een of ander televisieprogramma waarin buren elkaar het leven en wonen onmogelijk maken. Buren, je kiest ze zelf in de meeste gevallen niet uit dus mag het een wonder zijn dat ik met mijn vele buren het altijd getroffen heb. In een niet zo’n keurige straat in Den Haag trok de oude…
  • (G)een groepsdier

    “Na 59 jaren in dit leven maak ik het testament op van mijn deugd’. Boudewijn de Groot zong ooit (bijna) zoiets over zijn 32 jaar’. Maar ik heb het niet over ‘jeugd’ maar ‘deugd en ondeugd’. Ik betrap mezelf regelmatig op een zuurtje als ik een nieuwe groep binnenstap. Toen ik honderd jaar geleden mijn afstudeerscriptie presenteerde op de Sociale Academie, zei een…
  • Spuug

    Hij loopt druk gebarend door de zaal waar het publiek aan zijn lippen hangt. Ik word afgeleid door alles er om heen. Een scheve stropdas (waarom groen?), het haar dat leuker kan, een te wijde pantalon en lippen die zonder geluid lijken te bewegen. Hij herhaalt de anekdotes uit het leven keer op keer met dezelfde gedrevenheid. De toehoorders geloven hem, geloven elke…
  • Zingend door het leven

    Niemand zal direct aan mij denken als we het hebben over iemand die zingend door het leven gaat… Zou willen dat het waar was. En toch gaat het over mij. Gisteren was vriendin A op visite. We rekenen uit hoe lang we elkaar al kennen en komen tot de pijnlijke en prachtige conclusie dat het ruim 37 jaar is. Zevenendertig jaar: in die…