• Laat me dan maar huilen van diepe ontroering

    De laatste weken gebeuren er zoveel trieste en treurige dingen om ons heen. Soms beneemt het me de adem en soms ontneemt het mij de moed om te blijven geloven in het goede. Het begon bij de dood van de vier surfers in Scheveningen. Het lot dat vier jonge mannen trof was er een van een niet te bevatten toevalligheid, een samenloop van…
  • Soms hoeft een gesprek niet zo lang te duren

    Vriendin en ik laten tussen de eerste regendruppels door Ami uit. Uit een huis dat we passeren komen twee mannen. Jolige, oudere types. De ene zegt ‘Hé, gozer, morgen om 13.00 uur ben ik er weer’. De ander wendt zich tot ons. ‘Mevrouw, u heeft toch wel een paraplu bij u toch?’ Hij lacht. Ik zwaai met mijn ingeklapte paraplu want voorlopig wil…
  • Energieterreur en domme doos

    In mijn bellijst staat steeds hetzelfde nummer maar ik weiger op te nemen. Een 020 nummer dat ik niet ken. Gisteren dacht ik ‘kom, laat ik eens uitvinden wie mij elke keer probeert te bereiken. Had ik het maar niet gedaan. De arrogante klootzak aan de andere kant van de lijn… grrrrrr Of Domme Doos. Ik. Ja. Weer ergens ingetrapt en een frustratie…
  • ZZP = gezelschapspel in je eentje

    Ik ben geen lichtzinnig type. Praten over het weer doe ik niet (behalve nu dan want wat is het energieslurpend heet), ik ben van de diepte, van zingeving. Hoewel. Dat was ik. Dat werd me deze week confronterend duidelijk. Een gesprek met B. was de aanleiding. Aan mijn eigen tafel in een levensechte meeting vroeg ze mij dingen die ik vroeger heel normaal…
  • Samen zijn is samen lachen maar in je eentje huilen

    Was het maar zo dat we het lied echt kunnen zingen zoals het is geschreven. ‘Samen zijn is samen lachen, samen huilen, delen door dichtbij elkaar te zijn’. Dichtbij elkaar zijn is niet echt mogelijk, fysiek dan en zij die het wel doen hebben hebben het samengevoel blijkbaar alleen met hen die hen interesseren. Jonge mensen, studenten maar ook de dertigers die ik…
  • Schoonheid is niet wezenlijk

    Schoonheid is niet wezenlijk Zij vergaat heel snel Blijvend is de lelijkheid Dus onderhoud haar wel Een tekst van Hans Dorrestein. Ik hoorde en zag het zingen toen ik zelf nog vol in bloei was. Wat was het grappig! Adele Bloemendaal die zonder gene haar kipfiletjes heen en weer liet zwaaien in het volle theaterlicht. Wat hebben we gelachen. Het lachen is me…
  • Zomergasten Nazmiye Oral: je ziel laten wegen

    Gisteravond opnieuw genoten van Zomergasten. Was vorige week advocaat Inez Weski te gast, deze week actrice Nazmiye Oral. Twee vrouwen, waarvan de eerste weigerde iets persoonlijks te vertellen en de tweede alleen maar persoonlijk was. Grappig te constateren dat Inez Weski door haar keuze voor mij juist persoonlijk werd. Nazmiye Oral, eerlijk, ik kende haar niet. Maar na tien minuten luisteren denk ik…
  • Years and Years komt akelig dichtbij

    ‘Wij’ nemen series tot ons in hapklare brokken van verstrooiing. Afleiding, verveling, ontsnapping, we hebben allemaal zo onze redenen om ons te verliezen in andere verhalen. Zo lang het maar niet onze verhalen zijn. Met de serie Years and years, is er geen ontsnappen aan. De eerste aflevering. Vriendin en ik kijken elkaar aan. Blijven we kijken? Het is zo anders, zo heftig,…