Basteln mit Elfi

Elke dag staat het op het bord. Heute: basteln mit Elfi, 14.00 uur.
Als je niet weet wat ‘basteln’ betekend dan krijg je daar toch allerlei fantasieen over. Maar ‘basteln’ betekent ‘knutselen’, wat het iets minder spannend maakt.
Maar ‘Elfi’ roept ook weer heel wat op …

Gisteren zag ik Elfi en in 1 keer werden al mijn fantasieen teruggebracht tot een weerzinwekkende waarheid.
Wat er had moeten staan was: Worstelen mit Elfi.

Dromen

Rare dromen. Eentje zelfs over de vrouw van een collega. Twee bedenkingen hierbij. 1: het belangrijkste, laat het niet waar zijn. 2. Wat erg dat ik over collega’s droom in mijn vakantie!

Droom 2
In het restaurant op de camping waar we gisteravond gegeten hebben werkt de eigenaresse van de camping. Ze ziet er fijn christelijk uit in tradiotionele klederdracht. Aardig maar op afstand. Vanavond gaan we er weer eten. In mijn droom ziet ze dat ik mijn jarige vrouw kus. Ze komt naar ons toe, zegt: es tut mir leid’ en haalt alle borden en glazen weg. Ze maakt de tafel schoon terwijl wij verbouwereerd aan tafel blijven zitten. Nogmaals zegt ze die rare zin. Wij druipen af.
Les: vanavond niet zoenen aan tafel

Happy family

Gisteren in de trein naar Pfonzheim stapt een familie in. Onze monden vallen nog net niet open maar we kijken, kijken.
Vader mist drie tanden, hij heeft zijn werkkleding nog aan van de vuilophaaldienst, een wit vale pet op, een dikke bril waarachter dikke opgezette ogen, die links en rechts tegelijk kijken. Zijn vrouw is dik. Punt. Vettig zwart lang haar ligt op haar schouders te liggen om opgehaald te worden, ook zij draagt een bril en heeft dezelfde ogen als de man. Het zouden net zo goed broer en zus kunnen zijn. Er zijn twee dochters, ongeveer veertien en achtien jaar. Beiden dik, brildragend en dezelfde ogen als vader, moeder, broer, zus? Ze loensen allebei, zijn veel te dik en door het dun gedragen t-shirt heen zie je een brede bh die alles nog enigszins bijelkaar houdt. Een meisje trekt elke keer haar neus op en lijkt zo wel erg op een mopshondje dat zijn leven lang is volgestouwd met verkeerd eten. Ze wrijft elke keer met haar mouw langs haar neus. Soms staan ze ineens beiden op om vader te knuffelen. Links en rechts hangen ze om hem heen. De vader zegt geen woord. Moeder lacht. Zij draagt geen bh omdat ze echt in die maat niet te krijgen zijn. Als de familie beweegt, bijvoorbeeld een arm opheft dan zweeft er een onaangename geur onze kant op. Maar ja, we kunnen kiezen, weggaan of het toneelstuk blijven volgen. Er is een jongen bij van een jaar of twintig. Brildragend, een scheve mond. Af en toe kriebelt hij de hand van het oudste meisje maar hij lijkt ook bij moeder in de smaak te vallen. Zijn oude spijkerbroek hangt vormloos over zijn kromme benen. Dan zit er een bank verder een jongere jongen. Misschien veertien. Oh, weer die bril en die ogen maar ook een enorme triestheid. Zijn vaalgele t-shirt bungelt om zijn magere lichaam. Hij beweegt continue zijn benen heen en weer en probeert te begrijpen waar zijn familie het over heeft. Soms zie ik een vage glimlach maar die blijft hangen in een treurige poging. Hij staart naar buiten en lijkt leeg te zijn van binnen en van buiten.
Bij een halte staat ineens de oudere jongen op en stapt uit. Er wordt geen woord gewisseld. Iedereen blijft kijken in de folders die ze meegenomen hebben. Niemand kijkt hem na of zwaait. Hij verdwijnt gewoon. De moeder staat op en kust lang en innig haar man/broer? op de lippen. Door haar beweging van ziten naar staan komt een nog sterkere geur onze kant op. Dit is teveel. We staan op en lopen naar achteren.
Wat is dit? Is iedereen broer en zus van elkaar, wie is van wie, wie hoort bij wie. Ze houden wel van elkaar, dat is duidelijk. Misschien hebben ze dat ooit teveel gedaan.

nie leuk nie

Net het weerbericht bekeken!!! Het wordt truien weer hier. Het leuke van internet is wel dat je net zo lang door kan gaan met zoeken totdat je een voorspelling vindt waar je je enigszins in kan vinden. De aardigste voorspelling was die waar nog wel een zonnetje bij stond en de temperaturen waren gemiddeld 1 graad hoger dan bij andere sites, de slechte sites dus eigenlijk.
Het voordeel van dit weer is wel dat ik eindelijk kan gaan schrijven. Iets wat ik nu al anderhalf uur uitstel omdat er zoveel dingen zijn die nog gedaan moeten worden. Maar nu ben ik zover. Ik ga schrijven.

Camping

We hebben besloten geen foto van de camping te maken. Dat niemand kan zien waar wij het leuk hebben. De camping is te erg. Zelfs de eigen site van Kleinenzhof toont geen overzichtfoto’s.

Zwembad

We hebben ‘een regel per dag’ uitgebreid met ‘een regel per baantje’. Interessante gesprekken zijn dat.

Als een hele dikke duitser met de kop van Louis van Gaal over dertig jaar, het water inspringt, krijg ik toch een onsmakelijk gevoel.

Wijnfeest in Pforzheim

Bij toeval terecht gekomen op een wijnfeest in Pforzheim waar we drie halbe liters weis bier bestellen. Duh.
Er speelt een band alle bekende schlagers die wij niet kennen maar door alle tafels meegezongen worden. Men beweegt ritmisch heen en weer. Het publiek is oud, ouder dan wij. Waar we ook kijken: rollators, oude mannen die met geile blikken naar de mooie serveersters kijken, oude vrouwen die het niet meer kan schelen dat hun mannen dat doen, rolstoelen met vanzelf meedeinende hoofden door de parkinson.

Ik heb nog nooit zoveel mislukte mensen bij elkaar gezien op een feest. En al die mensen vormen koppels in een mislukte wereld. Volkomen op de plaats zijn wij dus ook.

Het regen (echt) vandaag pijpenstelen… wat zijn pijpenstelen eigenlijk?

De pijpensteel komt onder meer voor in een van de bekendste uitdrukkingen voor ons klimaat: het regent pijpenstelen. Men zegt dit van harde regen, die in rechte stralen neervalt, stralen die lijken op de lange witte stelen van de Goudse pijpen. Die stelen waren heel rank, vandaar uitdrukkingen als benen gelijk pijpenstelen en zo dun als een pijpsteel. De eenvoudigste Goudse kleipijpen waren niet veel waard, vandaar dat men zei: dat is geen pijpensteel waard. Van een kortademig iemand zei men, aldus een Vlaams woordenboek, zijn asem is zo kort als een pijpsteel. Een lezer uit Limburg stuurde de uitdrukking je kunt het niet fijner opmaken dan door een pijpensteel (je geld) en in Friesland zeggen ze de wereld door een pijpensteel zien voor ‘weinig ruimdenkend zijn’.