Factor 20

Het echtpaar stapt in de tram. Ze reizen altijd samen. Ze zien er goed uit, een opvallend gebruinde huid en ontspannen gezichten. Ze raken elkaar nauwelijks aan, alsof de buitenwereld het niet mag weten, van hun samen, op vakantie.
Ze zitten naast elkaar als bij toeval. Hij in zijn keurige pak dat hij een week niet heeft hoeven dragen. Zij in een mantelpakje; toch ook weer even wennen.

In gedachten liggen ze nog onder de palmboom, hij met een hand op haar rug die hij zojuist nog ingesmeerd heeft met factor 20. De eerste zon, daar moet je altijd mee uitkijken. Heel even zoeken zijn ogen de hare en ik zie een kleine glimlach om zijn lippen. Heel even maar.

Als zij eerder uitstapt, kust ze hem vluchtig op de wang. Vanuit de tram zie ik hoe ze in de lift stapt en hem een kushandje toeblaast. Hij moet nu kiezen tussen haar en al die mensen in de tram. Hij kucht met zijn hand gestrekt onder zijn mond.
Wij denken dat hij hoest. Zij denkt dat hij terugblaast.

Hadden we maar

Hadden we het maar vijf jaar geleden gezegd
toen jij nog wist van weten.

Gezegd: mam, als je niet meer weet waar je woont,
je vergeten bent hoe mooi je was, je je naam niet meer herinnert
weet dan dat we radeloos een keuze maken.

Dan had je nu die vraag niet honderd keer herhaald.
Bleef ons antwoord niet hangen in de bodemloze leegte
van een bestaan dat elke dag opnieuw begint.

Moet ik hier blijven?

Wonderlijk…

MET VRIENDELIJKE GROET, STIP REIZEN
VOOR MEER BELANGRIJKE INFORMATIE EN
DETAILS M.B.T. DEZE REIS VERWIJZEN
WIJ U GRAAG NAAR DE WEBSITE.
INDIEN U EEN BABY WENST MEE TE NEMEN
IS DIT ALLEEN MOGELIJK OP AANVRAAG.

Waarom niet: Indien u uw moeder wenst mee te nemen
is dit alleen mogelijk op aanvraag.

Vlieg Tuig

Je hebt nog souvenirs gekocht. Van die zomaar weggooi-dingen.
Niemand zal ooit weten voor wie de ratel is.
Naast een roze blouse en een linker bruine schoen ligt
een speelgoed helicopter.
Vanmorgen vloog ‘ie nog.

Verkiezingscampagne

De Vries gaat vreemd
Cohen geeuwt verveeld
Wilders begrijpt Brinkman
Femke rookt een coversigaret
Jan Peter deelt taartjes uit.
(ik verdom het toch echt om hem JP te noemen,
JeetjePeetje misschien… maar kom op
je moet je initialen wel verdienen!

Hondenleven (1)

Negeren

Ze komen terug van vakantie en ik ga ze ophalen. Vriendin en Hond.
Dat Vriendin enthousiast zal zijn daar twijfel ik eigenlijk niet over. Zo is zij. En Hond, kan ook heel leuk reageren als hij het naar zijn zin heeft.

Vriendin springt uit de auto en holt me tegemoet. Precies zoals ik dacht dat het zou gaan. Vanuit mijn ooghoek zie ik Hond kwispelend in de auto zitten. Natuurlijk wil hij eruit.
We lopen naar de auto waar ik enthousiast tegen het raam tik en zijn naam in alle mogelijke toonhoogtes uitspreek.
Vriendin opent het portier en ik zak door mijn knieeën om op die verantwoorde wijze contact te maken met onze viervoeter.

Hij loopt me straal voorbij.

Op zoek naar een plek om zijn poot op te tillen.
Wij doen allebei nog moeite.
‘Kijk dan, wie er is’, ‘ga eens gedag zeggen’, ‘je moet eerst plassen natuurlijk’.
Tegen beter weten in proberen we te redden wat er te redden valt.
Heel begaan zegt Vriendin dat honden vaker iemand negeren als ze boos of gekwetst zijn. Ik ben immers niet mee op vakantie gegaan. Ik vind het zo lief dat ze dat zegt dus ik knik; dat zal het zijn. Hij heeft me zo gemist dat hij me nu laat merken dat ik dat nooit meer moet doen; niet meegaan als zij op vakantie gaan.

De waarheid is bedroevend. Hond houdt niet van mij.
Hij accepteert mij omdat Vriendin dat blijkbaar doet. Maar zijn leven is drastisch veranderd sinds mijn komst. Niets meer slapen op het bed want dat vindt ZIJ niet netjes. Ze geeft wel snoepjes en natuurlijk maakt hij daar gebruik van. Ze loopt ook braaf zijn rondje mee, dat wel. Maar verder…

Elk moment zal hij aangrijpen om te laten zien bij wie hij hoort. Het liefst als er heel veel mensen bij zijn, dan juist zal hij haar negeren zodat iedereen kan zien hoe het ervoor staat.
Negeren die handel. Alles heeft een prijs.

@nj@

Verpleeghuis

Een blik in de kamer met de ‘erge’ gevallen.
Wat is er erg? Het is er heerlijk stil daar waar toch veel mensen zitten.
Ze zitten naast elkaar als waren ze er niet.
Ze praten met elkaar als waren ze er niet.
Net zoals wij eigenlijk.

Waar

Of het waar is? Ja natuurlijk
ik was erbij en keek er naar
maar krijg het niet te pakken

wat je zei, hoe je keek, dat armgebaar

was het een poging tot zwaaien
of wuifde je weg
wat niet wilde verdwijnen

zwaaide ik onnozel terug?