Wat ik mis

het er altijd zijn
altijd, elk moment dat weten
maar nu niet

het altijd bellen
altijd, elk moment zeker weten
dat er opgenomen werd

het altijd zorgen
altijd, elk moment vertrouwen
dat er gezorgd werd

het altijd moederschap
altijd, de zachte schoot
van warmte

het altijd kind-zijn
altijd, een hand om te reiken
naar haar

afscheid

als de vlam van onze kaars
als het licht dat dan ontstaat
als de warmte waarmee de mens zich omringen laat
zo omringen wij de familie, het gezin
het leven en de herinnering
het vuur smelt de kaars weer tot vloeibaar
maar de bron blijft altijd voelbaar
de geschiedenis van een leven
op onze blauwdruk geschreven.
zij aan zij, sturen wij het licht
met u mee zodat het zicht
op wat komen gaat door warmte is omgeven
en er tijd is voor een ander leven
nu niet langer gewacht
rust eindelijk in vrede en rust zacht.

Het is zo warm

Het is zo warm, iedereen zit buiten,
het is te warm om weer naar binnen te gaan
het is zo warm alle vogels fluiten
het is zo warm en er kraait geen haan

Deze tekst is niet van mij maar: de deur staat open, ik hoor de buurkinderen rustig spelen, we drinken koude rosé, we lopen in kleding waarmee je de deur niet uitgaat.

Dan komt dit lied altijd in mij op. Een ouwetje van Rob de Nijs, zelfs niet te googlen, maar zo heerlijk loom gezongen, op een zwoele, lome melodie. Heerlijk.

Liedje

ik zou een liedje willen schrijven maar ik weet niet over wat
over liefde en die dingen heb ik het al vaak gehad
het is ook zo voorspelbaar, ieder happy, ieder blij
daar zit niemand op te wachten, neem dat nou maar aan van mij

Koedie koedie koedie

Meerkoet

Op mijn wandeling met de hond langs vijvers en sloten kom ik vooral veel meerkoeten tegen. Nu in deze tijd zijn ze druk bezig met hun nest. Dat bouwen ze midden in het water. Tenminste als dat lukt.

Het nest waar ik elke keer even bij stilsta is een rommeltje. Nu staan ze daar om bekend. Niet keurig gestapeld maar chaotisch, alles wordt gebruikt. Maar dit nest wil maar niet lukken. Het blijft onder water zodat moeder en vader meerkoet er een beetje idioot uitzien met hun borst half onder water. Er ligt ook nog helemaal niets in natuurlijk. Op nog geen vijftig meter afstand zijn de meerkoetburen klaar. Je hoort ze het bijna zeggen tegen elkaar: kijk die stumpers eens! Dat moet ook geen kinderen kunnen krijgen.

Dat brengt mij op de vraag: bestaan er onhandige dieren? Als het goed is hebben ze het in de genen meegekregen maar wat nou als dat niet zo is? Als de ene simpele meerkoet tegen de andere simpele meerkoet aanzwemt, denkt: ja, ik zie jou wel zitten en het blijkt niet te werken met die twee.
Zijn er ook hulptroepen onder de meerkoeten? Dat er een hulpmeerkoet zich gaat bemoeien met de twee. Het nest onder supervisie wordt gebouwd. Want dat je geen nest kan bouwen, betekent toch niet dat je geen goede ouder bent?

WK 2010

op het groen bij de vijver
een stilleven van eenden en ganzen, zitten ze
alsof ze afgesproken hebben
even niets te zeggen
als ik voorbij kom

het is ook wennen
aan de zon, de warmte
zelfs ik houd mijn mond
als ik voorbij loop
zo zachtjes als ik kan

ze kijken me na
terwijl ik in gedachten
afstand neem van dit beeld
en denk; ach
dan winnen we toch niet.

Vaderdag

De reclame roept en schreeuwt, ik
hoef er niet meer op te letten
geen kaart, of peinzen over een cadeau
geen belletje of toch maar gaan
omdat mam dat wel waardeert.
Misschien ontmoeten we elkaar
waar we vermoeden dat ze zijn
neem de jenever mee
het kleine glaasje
zijn donkergrijze vest
zijn halve pantoffels
drink, drink, drink