Verspreking

Net gehoord bij Giel Beelen. Een verspreking bij het weerbericht:

Voorspelling: de rest van het leven: zonnig.
Dat wens ik iedereen.

Eendagsvlieg

In een volgend leven wil ik elke
dag een eendagsvlieg zijn.
Heb ik mijn hele leven succes.

(behoeft wat uitleg, niet de echt eendagsvlieg maar de figuurlijke. Snappie…)

Hondenleven (3)

Bas is onze  eigenzinninge hond die vooral zijn eigen gang gaat. Wij hebben do’s and dont’s natuurlijk maar  het zijn, vrees ik, vooral de do’s and dont’s van Bas. Toch: hij mag (eigenlijk) niet op bed. Dat is niet fris. Zei mijn moeder. Het is ook niet fris. Maar als ik boven kom en hij ligt prinsheerlijk op bed en kijkt mij aan met een blik van: als je er bij wilt moet je van goede huizen komen…. dan kom ik moeilijk tot actie. Soms trek ik subtiel aan de deken, een andere keer strek ik mijn lichaam onder de dekens waardoor ik hem letterlijk van het bed af knikker.

Gisteren
Door al het oranje gedoe is onze stoere hond van slag. Hij houdt niet van drukte, van toeters en schreeuwende mensen. Hij heeft het warm en is moe. Dan nog een keer naar het strand en als een gek achter een bal aan rennen, op zijn leeftijd eigenlijk niet gezond. Hij ligt uitgeteld in zijn mand, vergeet zelfs te vragen om nog een keer uit te gaan. Uiteindelijk verdwijnt mijnheer stilletjes naar boven.

En toen wij weer naar boven gingen lag hij er zo bij. We konden doen wat we wilden, roepen, lichten aan en uit, gordijnen dicht. Bas lag in coma. Eigenlijk zei hij maar één ding; ‘de ballen’!

Relativeren helpt niet echt :-)

De lucht is loodzwaar. Het regende oranje water vanmorgen op het strand. Een stoere jongen loopt (nog steeds?) in oranje.
De  tussenfase, van slaap naar ontwaken, van droom naar werkelijkheid, van hitte naar koelte. Als ik het licht aandoe blijft het donker. Niet poëtisch bedoeld, het is donker om ons heen, in ieder geval in Den Haag. Het rommelt en bliksemt maar het komt niet echt op gang. Net als ik vandaag. Vandaag ga ik maar niet schrijven, beter van niet. En ik weet, ik weet, ik weet, er zijn veel ergere dingen, waar ik echt verdriet om heb (gehad), dus dit gaat over. Net zoals mijn kater en die van jullie.

Relativeren

Kom laten we gaan relativeren
beter vroeg gestart dan niet gedaan
want van alles kan je leren
ik trek het boetekleed al aan.

Kom laten we gaan relativeren
op deze dag in Nederland
want als we niet zo goed presteren
is er weinig aan de hand

Kom laten we gaan relativeren
het is mooi zijn, kampioen
maar er zijn toch zeker hogere doelen
waar wij in Holland het mee doen?

Kom laten we gaan relativeren
ik begin dus doe maar mee
het zijn slechts vierentwintig heren
dus dat ‘wij’ is een idee

Kom laten we gaan relativeren
bedenk alvast een argument
waardoor je morgen gaat waarderen
ook als je verliezer bent

Kom laten we gaan relativeren
maar alleen natuurlijk bij verdriet
want ik durf wel te beweren
als we winnen hoeft het niet

want dan zijn we echt de beste
is het schön und wunderbar
kunnen wij de wereld pesten
en dat voor zeker nog vier jaar!

Zijn de kleine dingen die ‘t doen

(Wie kent dit liedje nog?) Ik ben geen voorraadmens, bij mij in de kast geen blikken bonen of een vriezer vol met vlees. Als ik iets nodig heb dan koop ik het wel. Maar.. Er zijn twee dingen waar ik erg gelukkig van wordt als ik daar heel veel van heb. Wattenschijfjes en toiletpapier. Niets kan me een zo voldaan gevoel geven als een megapak Page toiletpapier, zo’n pak dat eigenlijk bedoeld is voor grote families met een behoorlijk stoelgang. Van beide heb ik geen last. Ik heb wel een groot huis met grote kasten.

Te weten dat ik wat velletjes afscheur, het einde van de rol in zicht is maar dat ik nog veertig rollen heb liggen… Of dat ik mijn gezicht schoonmaak, een paar wattenschijfjes pak en vanuit mijn linkerooghoek nog vijf nieuwe rollen zie liggen. Heerlijk. Kleine genoegens, ik geef het toe, maar toch…
Dit weekend heb ik die voorraden weer aangevuld tot het punt dat je eigenlijk denkt: dat maak ik van mijn leven niet meer op maar het dient een Doel. Want stel dat we in het ergste geval vanavond geen wereldkampioen worden dan blijven die twee genoegens gewoon bestaan. Bij alledaagse handelingen keert dat gelukzalige gevoel toch terug. En zowel het toiletpapier als de wattenschijfjes kan je gebruiken om je ogen te deppen. Als het nodig is heh, get real!

Even geen oranje

Even iets anders. Dat lijkt me het beste. Ik twitter zelfs al over oranje. Heb in mijn kast gekeken of ik een oranje t-shirt heb liggen. Niet. Dat zegt genoeg dus. Zo mooi vind ik het niet. Om te bewijzen dat ik me heus ook over andere dingen druk maak, daarom nu iets heel anders.

Onze hond. (is nog steeds oranje). Zijn grootste hobby is achter de bal aan rennen. Oeps, ander onderwerp.
Warm. Wat is het warm. Die koperen ploe… ander onderwerp.
Relatie dan. Mijn vriendin juicht in haar slaap. Ander onderwerp?
Vakantie. Gaat er ook aan komen. We gaan naar Spanje. Tenminste. Ander onderwerp.

Het gaat me niet lukken. Ik moet me focussen.

Alles is oranje

Wel vervelend, we dachten dat we voor de hond uitwasbare oranje verf hadden gekocht.

Dit is Oranje

ik vrees dat ik na morgen
met mijn oranje hoedje waaronder mijn oranje haar
mijn vlaggetje en mijn oranje tompoes
mijn oranje slinger en oranje pantoffeltjes
mijn oranje sokken en een oranje oorbel
mijn oranje drankje in een oranje bekertje
een oranje likeur en oranje mandarijntjes
mijn oranje gestifte lippen, mijn t’shirt met het oranje elftal
mijn oranje zuurstokken en oranje screensaver
mijn oranje geverfde hond, oranje gelakte nagels
oranje lingerie, mijn tatoo van de prins van oranje
een oranje ondergaande zon in een oranje gekleurde straat
met mijn oranje geklede familie en een oranje versierd huis
met oranje geklede kinderen in een oranje voetbalshirt
die oranje bellen blazen in een oranje lucht

ik vrees dat ik na morgen
geen oranje meer kan zien.

Maar dat het wel zal moeten!

ZONdag

Gewoon een zondag maar één met zon
de deuren open naar de tuin, de handen losjes naast elkaar
en verder zwijgen maar

Gewoon een zondag maar één die schijnt
muziek op de achtergrond  in ritme met vandaag
jij vraagt of ik rosé wil: ‘graag’

Gewoon een zondag maar om te onthouden
de buren op pad alleen wat ruisen van de wind
en heel, heel  erg in de verte het lachen van een kind.

Gewoon een zondag maar één om te omarmen
de bloemen in bloei, ik geef nog maar wat water
en geen last van een toch verwachte kater.

Gewoon een zondag maar één die er mag zijn
ik ga nog even liggen, neem straks een heerlijk bad
en dan hebben we de helft van de zondag pas gehad.