Het is zo warm

Het is zo warm, iedereen zit buiten,
het is te warm om weer naar binnen te gaan
het is zo warm alle vogels fluiten
het is zo warm en er kraait geen haan

Deze tekst is niet van mij maar: de deur staat open, ik hoor de buurkinderen rustig spelen, we drinken koude rosé, we lopen in kleding waarmee je de deur niet uitgaat.

Dan komt dit lied altijd in mij op. Een ouwetje van Rob de Nijs, zelfs niet te googlen, maar zo heerlijk loom gezongen, op een zwoele, lome melodie. Heerlijk.

Liedje

ik zou een liedje willen schrijven maar ik weet niet over wat
over liefde en die dingen heb ik het al vaak gehad
het is ook zo voorspelbaar, ieder happy, ieder blij
daar zit niemand op te wachten, neem dat nou maar aan van mij

Er zijn van die dingen waar je niet over schrijft.
Dit is er één.

leven?

Zegt buurmeisje (8) tegen haar broertje: “laat me nou naar binnen. Ik moet andere schoenen aan, ik kan zo niet leven.

Koedie koedie koedie

Meerkoet

Op mijn wandeling met de hond langs vijvers en sloten kom ik vooral veel meerkoeten tegen. Nu in deze tijd zijn ze druk bezig met hun nest. Dat bouwen ze midden in het water. Tenminste als dat lukt.

Het nest waar ik elke keer even bij stilsta is een rommeltje. Nu staan ze daar om bekend. Niet keurig gestapeld maar chaotisch, alles wordt gebruikt. Maar dit nest wil maar niet lukken. Het blijft onder water zodat moeder en vader meerkoet er een beetje idioot uitzien met hun borst half onder water. Er ligt ook nog helemaal niets in natuurlijk. Op nog geen vijftig meter afstand zijn de meerkoetburen klaar. Je hoort ze het bijna zeggen tegen elkaar: kijk die stumpers eens! Dat moet ook geen kinderen kunnen krijgen.

Dat brengt mij op de vraag: bestaan er onhandige dieren? Als het goed is hebben ze het in de genen meegekregen maar wat nou als dat niet zo is? Als de ene simpele meerkoet tegen de andere simpele meerkoet aanzwemt, denkt: ja, ik zie jou wel zitten en het blijkt niet te werken met die twee.
Zijn er ook hulptroepen onder de meerkoeten? Dat er een hulpmeerkoet zich gaat bemoeien met de twee. Het nest onder supervisie wordt gebouwd. Want dat je geen nest kan bouwen, betekent toch niet dat je geen goede ouder bent?

WK 2010

op het groen bij de vijver
een stilleven van eenden en ganzen, zitten ze
alsof ze afgesproken hebben
even niets te zeggen
als ik voorbij kom

het is ook wennen
aan de zon, de warmte
zelfs ik houd mijn mond
als ik voorbij loop
zo zachtjes als ik kan

ze kijken me na
terwijl ik in gedachten
afstand neem van dit beeld
en denk; ach
dan winnen we toch niet.

Vaderdag

De reclame roept en schreeuwt, ik
hoef er niet meer op te letten
geen kaart, of peinzen over een cadeau
geen belletje of toch maar gaan
omdat mam dat wel waardeert.
Misschien ontmoeten we elkaar
waar we vermoeden dat ze zijn
neem de jenever mee
het kleine glaasje
zijn donkergrijze vest
zijn halve pantoffels
drink, drink, drink

hmmm

zo’n onbestemd gevoel
zo’n onbestemd verlangen naar iets
wat misschien wel niet te krijgen is

zeven dagen

Een week voorbij
gevlogen zijn de dagen
de nachten, de zorgen
de liefde, de lust
en morgen weer
een week

Broertjes de boer

Ze zijn zo vaak gepersifleerd
als ik ze nu ‘echt’ zie denk ik toch
wat doen ze hun goed na.

Wat heb je bereikt in je leven?
Behalve heel veel geld verdiend?
je persiflage overschaduwd wie je werkelijk bent.
Wie wil dat nou niet?