• De laatste loodjes

    De laatste loodjes wegen … het is een cliché maar hoe waar is een cliché? Nog één lange zondag oefenen, repeteren, praten, regelen, zingen. Nog één keer. En allemaal voelen we het. Het besluit is weloverwogen genomen en het is nog steeds een goed besluit om met z’n allen te stoppen met Vrouw & Co. Maar ook een relatie die je zelf verbreekt…
  • Ik ‘like’ het steeds minder

    Op zoek naar een plaatje voor mijn ‘niet-liken’ kom ik allerlei suggesties tegen. Die van ‘likken’ zijn wel heel speciaal maar is niet wat ik bedoel. Dan maar zoeken op ‘warmte’ want daar wil ik het over hebben. Ik zie zoveel plaatjes met warmte dat ik er beroerd van word. ‘Weerstand’ dan maar. Ik heb met jullie gedeeld dat ik lid ben geworden…
  • Verklaar je nader!

    Vroeger had ik een vriendin die altijd mijn gedichten wilde horen. Fijn om publiek te hebben zou je denken. Maar zij was in staat om elke regel dood te analyseren. Zover dat ik zelf niet meer wist wat ik nu eigenlijk geschreven had. Dit leidde tot een overtuiging die ik tot de dag van vandaag overeind hield: Ik ga nooit meer een gedicht…
  • Het is uit

    Ik zag een interview met schrijver Ronald Giphart. Zijn nieuwste boek ‘Alle tijd’ gaat over vriendschap. Ter sprake komt hoe diep vriendschap kan zijn maar dat je ook een vriendschap ‘uit kan maken’. En dat die pijn niet heel veel anders is dan een gebroken relatie met je partner. Ik kan dit alleen maar beamen. Relaties en intense vriendschappen werden verbroken en in…
  • Als een oef-dag langer duurt dan een dag…

    Ik word wakker en kijk op de klok. Het is 04.15 uur. Waarom? Mijn lijf zegt ‘oef’, mijn hoofd zegt ‘oef’. Mijn hoofd zit vol met dingen die moeten en waar ik geen zin in heb. Ik ken dit niet zo. Altijd wel zin om aan een website te werken, een tekstje te schrijven, een idee uit te werken. Maar er ligt een…
  • Als een vis zonder water

    Als in een school vissen. Zo zou ik willen leven. Zo leef ik soms. De veiligheid en geborgenheid van een groep doet mij gedijen. Ik vergeet vaak dat de weg er naar toe niet over rozen gaat. Niet lang geleden schreef ik een blog over mijn gedrag in een nieuwe groep. Dit is de kern van dat blog: Een groepsproces is een individuele gebeurtenis…
  • Onze hond is een ‘Maneki Neko’

    Deze ken je vast wel. De Maneki Neko. Maneki Neko is de benaming voor de Japanse gelukskat die je wenkt door zijn voorpoot omhoog te houden of zelfs wenkt met zijn poot. Het is voor veel Japanners een talisman die geluk, geld en rijkdom brengt. Ami is onze Japanse hond maar iets in haar genen vertelt haar regelmatig dat ze eigenlijk een kat…
  • De wee van heimwee – Vrouw & Co ➡ vrouw & go

    We tellen af. Nog drie repetities, nog twee optredens en dan is het voorbij. Vrouw & Co stopt definitief na, voor velen van ons, jarenlang zingen, lachen, huilen, delen. Gisteravond waren we weer voor het eerst sinds lange tijd, compleet. De energie is direct merkbaar steviger en blij. Compleet zijn was nogal een dingetje bij dit koor. Er is altijd wel iemand op…