• Stom, eigenwijs, klote volkje

    Ik mag niet generaliseren maar het boeit me niet. Dat gave Nederland heeft helaas niet zulke gave inwoners. Droeftoeters zijn het, niet gewend om iets niet te krijgen. Gadver en godver. Lock Down Nee, we zijn zelf verantwoordelijk, zegt Rutte. Ga niet naar buiten, als het niet moet. Je mag best een frisse neus halen maar houd afstand van andere mensen. Veel jongeren…
  • Stil eens, ik hoor iemand huilen

    Bij het ontwaken dat vage besef het weeë gevoel, het tedere zeer de onzichtbare traan die schuilt jouw uitgestoken armen en niemand meer om vast te houden de moed in de schoenen die niet meer naar buiten gaat, niet loopt of danst  plannen voor later op de bovenste plank op onze tenen lopen om niemand pijn te doen het kaf scheiden van het…
  • De vogels fluiten nog

    Mijn nacht verliep rusteloos. Van wakker naar slapen. Van uit bed gaan naar weer terug in bed. Terwijl ik me omdraai, het dekbed van me afwerp en weer over mijn hoofd trek, hoor ik plotseling vogels fluiten. Een lieflijk ontwaken van een ochtend bijna als een geruststelling. Waarschijnlijk is het bij jullie niet anders. Leven tussen hoop en vrees, tussen berusten en onrust.…
  • Laten we dan maar even boeren

    Toen Boer zoekt Vrouw, aflevering 3, voorbij was zei ik tegen Vriendin ‘nou, niet echt om over naar huis te bloggen’. Zij knikte. Maar, zoals zo vaak, moet het even sudderen in me en word ik wakker met een mening. Die wil ik jullie natuurlijk niet onthouden. Scheef ik vorige week al dat knappe Bastiaan nog wel eens door de mand kan vallen:…
  • Hamsteren is mollen

    Vanavond is de laatste afleverering te zien van Wie is de Mol. Zonder publiek. Als de reden daavan niet zo dramatisch was, had ik mijn geluk niet opgekund. Maar eigenlijk weten we nu wel wie de Mol is. Toch? Eerlijk is waar. Ik heb ze niet echt gezien, de lege schappen, de volle winkelwagens, de ‘uitverkocht’ bordjes. Behalve dan bij de schappen van…
  • Het nieuwe loslaten

    De tijd van grappen is voorbij. Het Coronasvirus is groter en bedreigender dan we hadden kunnen vermoeden. En ik houd mijn hart vast voor de komende weken. Gisteren vierden we Vriendins veertigjarig jubileum op haar werk. Een feestje dat vandaag niet door had mogen gaan. Handen schudden. Zo gewoon. Terwijl Rutte de les wordt gelezen over het ‘handincident’ begrijp ik het automatisme waarmee…
  • De pil

    Het meisje bij de apotheek staart naar mijn recept, kijkt dan naar mij. Ik pak met twee handen mijn gezicht vast en trek de huid strak naar achteren maar ze trapt er niet in. Ze kijkt vragend naar haar oudere collega en mompelt “dit is toch anti-conceptie”? De oudere dame beaamt het en kijkt glimlachend naar mij. “Ook tegen overgangsklachten. Helaas mevrouw, wij…
  • Man oh man. Boer zoekt nog steeds vrouw.

    Het programma is er weer. Boer zoekt Vrouw of andersom. Vriendin kijkt na jaren, nog altijd met een gelukzalige glimlach om de lippen naar in de lucht hangende romantiek. Ik kijk naar haar. Hoe werkt dat met een groep mensen? Je kijkt, je wikt, je weegt, je analyseert maar vooral baseer je je keuzes op vooringenomenheid. En ik al helemaal. Zo vind ik…