Onsmakelijk, walgelijk en verwerpelijk

bullying-959433_640Sylvana Simons. In een fijn overdachte carnavalskraker zingt Rob van Daal hoe Sylvana zijn leventje toch best wel lastig maakt. Rob van Daal, nooit van gehoord en hopelijk horen we ook nooit meer iets over hem. ‘Nee’, zegt Rob, ‘het gaat niet over die Sylvana maar over een Russisch meisje. En die stoomboot die je hoort is louter toeval. Ja en ook die zin over zielepiet’.

De enige zielepiet is Rob van Daal in dit verhaal. En de smerigste zielepieten zijn zij die het lied gebruikten om daar walgelijke beelden bij te monteren. Sylvana’s hoofd geplakt op de meest aanstootgevende beelden ooit: hangend aan een boom met een juichende menigte. Reacties onder het filmpje op social media: ‘Tja, maar dan had ze zich maar niet zo moeten uitspreken’. ‘Ze heeft er om gevraagd’.

Ze heeft er om gevraagd?
Het maakt me razend. Ze heeft zich geuit over slavernij, over Zwarte Piet, over pijn. En toen dat niet hielp deed ze het groter en extremer. En we kunnen het hebben over de manier waarop ze dat doet en over DENK waar ik ook niet warm voor loop. Maar kom op. Hoe ver ga je met je haat? En met je eigen onverdraagzaamheid? Als je het met woorden niet redt dan gaan we dus maar even leuk photoshoppen. En flink ook, je naam er niet bij zetten. Echt volwassen. Want dat is mijn grootste vrees. Dat het niet gaat om een kind van dertien of zo maar dat er achter die afgrijselijke beelden, domme, blanke volwassenen zitten die elkaar high-fiven. Geweldig gedaan, hahahahaha. Mannen, vrouwen en waarschijnlijk dus ook vaders en moeders. Mensen die vinden dat Wilders wel mag zeggen wat hij wil maar zij niet. ZIJ zeker niet. ‘Ga terug naar je land’.

Ik denk dat Sylvana Simons net als ik heel graag terug zouden willen naar hun eigen land. Zwarte Piet ook. Het land waar alles mogelijk was. Waar je jezelf kon zijn en worden.
Ik zie niet zo heel veel verschil tussen Wilders en Sylvana Simons. Beiden doen wat het volk (de gewone man: ziek word ik van die term) van ze wil, namelijk dan maar helemaal overdwars gaan liggen want nuances komen niet meer aan. Demoniseren. Ja, daar doen we allemaal aan mee, in beide kampen.

Hoe groot was het geweest als Wilders gisteren meer gedaan had dan kleinzielig reageren over de macht van de politiek als het om rechtspreken gaat. Als hij alleen maar had gezegd: ‘Dit kan niet, dit wil ik niet, hier sta ik niet achter.’ Maar ook Wilders gebruikt het weer om zijn eigen belangen te onderstrepen. Dat hij terecht staat voor ‘minder, minder’ is een farce. En hoe meer wij het er over hebben hoe beter het voor hem is. Zo krijgt hij deze week zijn one-man-show om een uur lang te blaten over vrijheid, over kunnen zeggen wat je wilt en wat je denkt.

Wilders en Simons. We moeten ze samen naar een eilandje sturen. Waar ze gaan praten met elkaar. Over de haat waar ze maar zo moeilijk vat op kunnen krijgen, over hun eigen onmacht om wat verhard is te verzachten. Ik gun ze allebei dat ze weer geraakt kunnen worden door woorden met inhoud, door gebaren van liefde. Daar moet je één ding voor kunnen. Luisteren. Echt luisteren. Met hart, hoofd en oren.

En Rob van Daal. Wie? Kruip terug in het niemandsland of wordt volwassen. Dat kan namelijk ook en je hebt er de leeftijd voor.

Laat een reactie achter

Deel dit met jouw vrienden