De RABObank is ook gewoon een mens

Een trieste constatering. De RABObank, onze trots, onze gewone bank voor gewone mensen. De bank die rechtop bleef staan. De bank die reclame maakt met keurige mensen als Humberto Tan. De RABObank blijkt uiteindelijk net zo weinig waard als haar collega-banken. Dan heb ik het niet eens over de financiële waarde maar over de ‘menselijke’ waarde. Misschien moeten we het opgeven om dat te willen: een bank die je kan vertrouwen.

Maar het gaat mij niet alleen om banken, het gaat me om mensen, mensen die ons land besturen of grote organisaties, de politiek, gemeente, ziekenhuizen, scholen. Elke keer worden we weer belazerd door mensen waar je het niet van verwacht had. Misschien wel omdat ik het nooit verwacht. Nog steeds niet. Het geeft wel elke keer een knauw, mijn rechte rug is minder recht, en als ik mezelf in de spiegel zie dan moet ik ook toegeven dat ik op een positie zit die mij het makkelijk maakt om zogenaamd ‘betrouwbaar’ zijn. Ik heb niet zoveel macht om er misbruik van te kunnen maken of om in de verleiding te komen.

Want hoe zou ik het doen? Hoe doe jij het? Waar laten wij steken vallen? Het is zo moeilijk om te blijven gaan voor je eigen geloof en idealen en je niet te laten bepalen door alle slechte voorbeelden om ons heen. Er moet toch ergens nog iets goeds zijn? Nog iets waar ik mijn hand voor in het vuur kan steken.

Al ben ik het zelf maar.

 

3 reacties

Anoniem 1 november 2013 at 09:35

Anja, Hans, is een ouwe sok een betrouwbaar mens?

Reply
HansB 31 oktober 2013 at 19:57

Ik bedoel natuurlijk 50plus. Maar dat is toch ook voor ouderen.

Reply
HansB 31 oktober 2013 at 10:04

Om over banken maar helemaal niet te praten, maar omdat ik De VVD, het CDA, D66, PvdD, enz. enz. zelfs de PvdA helemaal zat was, dacht ik: als ik weer mag/moet stemmen stem ik maar op de Partij voor de Ouderen.
Belazert Henk Krol de boel en wil Dirk Scheringa in het bestuur. Wat nu?

Reply

Laat een reactie achter