CategoriePersoonlijk

  • Handenarbeid

    Ik was gisteren in het inspirerende Eemhuis in Amersfoort voor de laatste dag van de opleiding docent creatief schrijven. Bij het weggaan gluurde ik door de ramen van het buurlokaal. Ik ving een glimp op van handenarbeidtafels, van houten krukjes, van gebutste tafelbladen, van een aangeveegde vloer en ik werd echt overvallen door een groot gevoel van weerzin. Knutselen Nooit eerder had ik…
  • Alive and kicking

    Gisteravond hadden we bezoek, oude vrienden van mijn ouders. En als ik zeg ‘oude vrienden’ dan heb ik het ook over de twintigers die zij toen waren. Mijn ouders zijn er al een tijdje niet meer dus hoe bijzonder is het elke keer als we elkaar ontmoeten. Dit blog heet niet voor niets ‘Alive and kicking’ want dat zijn ze en hoe. De…
  • Wanneer zijn we nu eens uitgeleerd?

    Nog twee zaterdagen en dan zit het er op. Voor het gemak ga ik er van uit dat ik volgende week mijn diploma Creatief Schrijfdocent ontvang maar ik moet er nog wel iets voor doen en dat gaat nog beoordeeld worden ook. Stel je voor dat ik volgende week moet bloggen over de deceptie van een diploma-uitreiking waarbij ik ontbreek. Dat wordt vast…
  • Over mensen en dingen die voorbij gaan

    Je hebt wel eens van die mijmermomenten. Een mooi woord: mijmermomenten. Zo’n moment van terugkijken zonder terug te willen. Mijn mijmermoment begon toen ik een schrijfopdracht ontving naar aanleiding van een foto van een vrouw die heel verdrietig is. Of ik daar even iets bij kan verzinnen. Nu draai ik voor een beetje verdriet mijn hand niet om maar het wilde niet vlotten.…
  • Ken je haar of ben je haar misschien?

    Het vrouwenkoor waar ik de teksten voor schrijf ‘Vrouw & Co’, is druk bezig om alle teksten uit het hoofd te leren. En dat is nogal wat. Dat en waar je moet staan, hoe je moet staan en wanneer dat moet gebeuren…. een hele klus met nog een paar weken te gaan voor het echte optreden. Gisteren was het een drukte van belang…
  • Generale

    We kregen een nieuwe vloer. En ‘kregen’ is het goede woord. Tijdens een heftige regenbui van een nachtlang is ons parket beschadigd geraakt. En je weet dat het geen klusje van niets is maar zo erg…. Het hele huis moet leeg. De verhuizer komt en besluit dat een aantal dingen gewoon in de keuken kunnen staan. Wij knikken. Na vijf dagen betreden we…
  • Oepsmomentje

    Vriendin en ik hebben samen aardig wat oeps-momentjes gehad. Ze gebeuren spontaan bij ons, zonder voorbedachten rade. We hebben allebei hetzelfde onnozel-gen. Niet handig om dat samen te hebben, maar wel grappig. Bij Bregje, een restaurant in Zoetermeer halen we herinneringen op aan een gigantisch oef-momentje van jaren geleden. Toen wij een groep van zo’n twintig man hadden uitgenodigd voor een etentje. Waarschijnlijk…
  • Mama

    Wij rijden gisteren anders Zoetermeer binnen dan normaal. Bij het stoplicht herken ik (en dat is voor mij heel bijzonder) de weg die we insloegen als we naar mijn moeder gingen. En ik krijg de neiging om tegen Vriendin te zeggen: ‘rijd eens diezelfde weg’. Laten we langs haar oude huis rijden, aanbellen, en kijken of ze thuis is. Kijken of ik haar…
  • Soms is het goed dat we het niet meer weten

    Een gezellige avond. We praten, we eten, we lachen. We zijn dicht bij elkaar. Zo maar een avond eigenlijk als vele. Wat een geluk en rijkdom is het dat soort avonden met anderen te beleven. Toch eindigen we in mineur. Omdat we zoveel te verliezen hebben. C. werkt zich uit de naad in de ouderenzorg. Zo goed en zo kwaad als ze kan…
  • Gelukkig van gebakken lucht

    We hebben een airfryer gekocht. Ik val meteen maar met de deur in huis want wat een onnoemelijk geluk is ons overvallen. Als je zoals wij, al een maand of twee geen patateke hebt aangekeken dan is zelfs de belofte van alles wat het allemaal wel niet mee kan, al genoeg voor een twinkeling in onze ogen. Toch ga ik er van uit…