CategoriePersoonlijk

  • Wanneer ben ik een Rijswijker?

    Bijna een jaar wonen we nu in Rijswijk. Rijswijk is een stad in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De gemeente ligt aan de zuidkant van Den Haag en aan de noordrand van Delft en heeft een oppervlakte van 14 km². Rijswijk heeft 53.467 inwoners. Eén van die 53467 ben ik, maar waarom voel ik dat niet? We wonen naar ons zin. Lekkere woning, fijne…
  • Verworden tot niemand

    Ik had ze al jaren niet meer gezien. Mijn vrienden van toen. Een jaar of tien geleden verhuisden zij, terug, naar Limburg. Dicht genoeg bij haar moeder om zolang dat nodig is, voor haar te zorgen. Dat doen ze met liefde en toewijding. Onze ontmoeting afgelopen weekend was bijzonder. Soms zie je elkaar jaren niet om dan net zo makkelijk de draad weer…
  • Tijd vliegt

    Hoe lekker zou dit zijn? Even pootjebaden. Even met je pootjes in het azuurblauwe water en ontspannen. We zien de bovenkant niet dus ik hoop dat er geen afwezig hoofd opstaat of dat zij/hij in de handen een laptop heeft om verder te kunnen werken. Opnieuw werd ik gewezen op een blogvrije periode. Vanmorgen log ik in en zie tot mijn schrik dat…
  • ‘Over mijn lijk’ gaat eigenlijk over leven

    Over mijn lijk, gaat over jonge mensen die weten dat ze doodgaan. Op zoek naar een bijpassende foto kwam ik uit bij sombere bossen, eenzame bomen, afgebroken takken. Maar dat past niet bij deze serie. Daarom paste ik mijn zoekopdracht aan. Namelijk ‘leven’. Ik ben fan van het programma en niet omdat ik fan ben van de dood. Het is een van de…
  • Ont-moeten

    ‘Ontmoeten’ vind ik één van de leukste werkwoorden dat bestaat. En ‘werkwoord’ zegt het wel gelijk. Je moet er zelf ook iets voor doen om iemand te ontmoeten. Maar afgelopen weekend stond in het teken van ont-moeten. Even niets meer moeten, je hart volgen, je lichaam (moe) en verder helemaal niets. Dat we zo gebukt gaan onder ‘moeten’ valt pas op als je…
  • Wat je kwetst, zegent je ook

    Geleend van Djelal Al-Din Rumi, Perzische soefiedichter (1207-1273). En deze mooie spreuk kwam ik tegen op mijn scheurkalender. Als je mij volgt dan weet je misschien dat ik scheurkalenders de meest waardeloze uitvinding ooit vind. Want zelfs bij een scheurkalender ontkom ik niet aan de druk om dagelijks te presteren. Dat wil zeggen, dagelijks een blad er af te scheuren en te lezen…
  • Tien jaar geleden

    Ik kruip nog snel achter de computer voordat we weggaan. Twee melding van mijn eigen agenda. 1. Vandaag, ‘mama’ jarig 2. Morgen ‘sterfdag mama’. Het is mijn eigen agenda. Het zijn mijn eigen woorden. Ik moet glimlachen om  het woordje ‘mama’. Dat woordje maakt vanzelf dat je je weer ‘kind van’ voelt. Afstandelijk en verder weg  is ‘ma’. Maar als mijn moeder nog…
  • Verwend nest

    Dit was mijn cadeau voor mijn verjaardag. Zelf gewild, gevraagd, gekregen. Een fitbithorloge waarmee ik heel veel kan. Stappen tellen, hartkloppen volgen, conditie meten, slaap in beeld brengen. Wie wil dat niet? Vriendin heeft onderhand een klein verjaardagstrauma opgelopen wat mij betreft. Of is het een ‘juistecadeautrauma’? Menig cadeau verliest bij mij de glans na het uitpakken en dat is een vrij lullige…
  • Exen exit

    Ik heb serieuze exen. Ik bedoel, ex-partners die echt partners waren voor lange tijd. Met sommigen heb ik nog goed contact, met anderen helemaal niet. Het ‘helemaal niet’ heeft een reden. Het was te pijnlijk, het afscheid. Teveel littekens. Het klinkt bijna treurig als je het over ‘exen’ hebt zeker als het er mee dan twee zijn. Omringd door mensen die het al…
  • Samen

    We zijn vandaag jarig. Zij en ik. Wij. Een beetje raar om dit zelf te melden op dit blog, wanhopig op zoek naar felicitaties? Nee, hoewel ik er wel van geniet maar het is iets anders waarom ik dit vandaag deel. Ik ken geen leven zonder ‘wij’. Ik weet niet wat het is om geen tweeling te zijn. Ik merk wel dat naarmate…