CategoriePersoonlijk

  • Meningnietus

    Een bericht in het journaal. Inseminatie bij alleenstaande en lesbische vrouwen wordt niet meer vergoed. Werd eerst het ontbreken van een mannelijke partner als medische indicatie beschouwd, minister Bruins maakt deze week het beleid duidelijk. Het ontbreken van een mannelijke partner is geen medische indicatie. En mijn eerste gedachte: EENS. Natuurlijk is het ontbreken van een mannelijke partner geen medische indicatie. Het willen…
  • Thuis voelen

    Precies 1 week wonen we nu in ons appartement. Hoe lang duurt het om je ergens thuis te voelen? Bij ons niet langer dan een dag. Niet alleen alle dozen zijn al uitgepakt, ze zijn al weer opgehaald ook. In het kader van ‘ik kan geen doos meer zien’ een blijde gebeurtenis. Mensen om ons heen zijn verbaasd: zo snel. We zeggen er…
  • De ene werklui is de ander niet

    Er zijn heel wat mannen over de vloer geweest de afgelopen weken. Leuke mannen, gezellige mannen. Ik ging bijna denken dat dit soort mannen altijd vrolijke opgeruimde jongens waren. Maar toen was de keuken nog niet gemonteerd. Twee zwijgzame types komen binnen. Sinds kort weet ik dat je niet alleen binnensmonds kan praten maar er ook zo uit kan zien. De ene, een…
  • Met z’n allen verhuizen

    We kunnen, we mogen, we gaan. Zo gaat het ongeveer als na bijna twee jaar de appartementen worden opgeleverd. Heeft de aannemer nog bedacht om de blokken na elkaar op te leveren, uiteindelijk is er geen houden meer aan. We gaan. Met z’n allen. Het meest onder de indruk ben ik van de man die namens de aannemer de klachten aan moet horen…
  • Foto’s in mijn hoofd

    Ik rijd deze weken regelmatig in buurten, straten van ‘vroeger’. Waar ik speelde, naar school ging, sportte, woonde, werkte. Grappig hoe soms herinneringen van toen het verhaal rond maken. Bijna zijn we Rijswijkers. Zo dicht bij Den Haag voelt het voor mij nog steeds Haags, dat zal moeten slijten. Maar ik rijd op de weg waar ik vroeger ook kwam. Langs het ‘werk’…
  • Als je mekaar niet meer vertrouwen kan…

    Vertrouwen vind ik misschien wel het hoogste goed op aarde. Ik vertrouw tegen de klippen op. In de mens, in de goedheid, in de waarheid. Dit klinkt allemaal hoogdravend maar vertrouwen zit ook in het hele kleine. In ‘een afspraak is afspraak’, een buur, een bedrijf, een vriend. Wij hadden voor ons huis de behanger van ver gehaald. In het kader van ‘wat…
  • IKEA – IK En Anderen

    Je lijkt er bijna niet omheen te kunnen zodra je een nieuw huis gaat betrekken: een bezoek brengen aan IKEA. Op het moment dat dit voor ons speelt lijkt heel Nederland een nieuw huis te betrekken of er één te creëren. In de afgelopen tien jaar hebben we misschien vier keer een bezoek gebracht aan dit Zweedse balletjesbakgehaktbedrijf. Dit geeft aan dat we…
  • De bloemenkiosk

    In de buurt van ons huis staat een bloemenkiosk. Zo’n eenvoudig houten stalletje waar de deuren van op slot kunnen. Elke dag staan er bloemen buiten. Binnen staat de aardige bloemenkoopman te kletsen met buurtbewoners die bij hem een bakkie komen doen. Ik kom er graag. Als we daar weer een keer stoppen om bloemen te kopen, zijn de deuren dicht. Op het…
  • Hé Google, zing iets liefs

    Broer en ik hebben iets gemeen. Wij houden van gadgets, dingetjes voor de leuk op technisch gebied. Ben ik wat ingesukkeld op dat gebied, broer niet. In zijn huis maakt Google de dienst uit. Broer laat zien en horen hoe je contact maakt met Google. De juiste formulering is belangrijk. Mijn broer heeft een luide stem. Als hij Google aanroept, roept hij de…
  • What’s it gonna be, girl? Yes or no?…

    Ik heb gisteren een dag doorgebracht in totale besluiteloosheid. Vandaag gaat ons koor Vrouw & CO op ‘werk’weekend. Het zijn de leukste weekendjes denkbaar. Vrouwen, zorg, eten, zingen, spelen, shoppen, drinken, lachen, dansen, delen. Alles had ik het werk gesteld om toch mee te kunnen. In onze verhuismarathon had ik het precies uit gerekend. Als we het zus en zo zouden doen dan…