CategoriePersoonlijk

  • Ze zijn er weer bijna

    Het is weer begonnen. Het programma We zijn er bijna, waarin een groep ouderen met caravan of luxe camper samen op vakantie gaat. Inclusief reisleiding, technische mijnheer die van geen ophouden weet en plastic glaasjes voor het happy hour. Wij gingen er voor zitten. Het is elk jaar een andere groep en toch zijn ze inwisselbaar, de campingmeneren en mevrouwen. Of komt het…
  • Burgemeester van der Laan en daarom Amsterdammer willen zijn

    Gisteravond was Eberhard van der Laan, burgemeester van Amsterdam, zomergast bij het gelijknamige programma van de VPRO. Een tijd geleden maakte hij bekend ernstig ziek te zijn, longkanker, en dat er geen herstel mogelijk was. Hij stopte niet met werken. Het is juist zijn wens om zo lang als dat verantwoord was, burgemeester van Amsterdam te blijven. Zijn ‘zomeravond’ gisteren, werd mijn zomeravond.…
  • Opgeruimd staat netjes

    Soms kom je op Social Media van die handige lijstjes tegen. Hoe vind ik de man van mijn dromen, hoe word ik rijk in veertig dagen en tien tips om je huis opgeruimd te houden. In de eerste twee heb ik geen interesse maar dat van het opgeruimde huis… Ik ben een meester in opruimen, hoewel, echt opruimen kan ik het niet noemen.…
  • De les van Nouri – omarmen duurt maar even

    Ik kijk graag naar discussieprogramma’s. Hollandse Zaken is er zo één. Bij omroep Max, een programma waarbij de mensen waar het om gaat, aan het woord worden gelaten. Gisteravond ging het om het trieste lot van Nouri, voetballer Ajax. Dat het vreselijk is, is een understatement. Maar links en rechts hoor je ook hoe mooi het is wat er gebeurde. Mensen kwamen samen…
  • Geef je tweeling echt hele, verschillende namen

    Een foto uit het archief anno lang geleden. Mijn moeder en de tweeling. Ze verwachtte er geen twee. Dus dat was even schrikken. Maar net zoals haar oudere zus en later haar jongere zus, kreeg zij er twee voor de prijs van één. Een van die meisjes ben ik, die ander is Zus. Omdat er maar op één kind gerekend was, was er…
  • Hieperdepiep

    Gisteren vierden twee kleine jongetjes hun verjaardag. Samen. De één werd vier, de ander zes. Neefjes van elkaar, zoontjes van twee neven van mij. Een dag ervoor deden Vriendin en ik een armzalige poging om cadeautjes te scoren voor hen. Moedeloos werden we ervan. Ik besprak het met Zus die het zelfde probleem had, alleen nog een stapje erger. Want zij wilde gewoon…
  • Ik juich voor de vrouwen

    Johan Derksen heeft wel gelijk als hij zegt niets te snappen van die volle tribunes als ons vrouwenteam voetbalt. Hij gunt hen de aandacht maar vermoedt dat Nederland gewoon weer een keertje de polonaise wil lopen. Jort Kelder kan er maar niet aan wennen: vrouwen met spieren. En al vindt hij boksende vrouwen erger, voetbal is ook voor hem een stap te ver.…
  • Hanina Ajarai: had gewoon een dagboek bijgehouden

    Hanina Ajarai schrijft wekelijks een column in het AD over wat haar zo bezighoudt. Dit keer was de titel: Nouri vs. MH17. Zelf verwachtte ze al geen vrienden te maken met deze column. Ik vond het vooral een slechte column. Ze schrijft over het feit dat de ene ramp haar niets doet en de ander haar bij de keel grijpt. Ze is nieuwsgierig…
  • Zo stil dat het zondag werd in mij

    Vriendin en hond waren een paar dagen de hort op. Honds hort lag heel ergens anders dan die van Vriendin maar ze waren in ieder geval niet thuis. Niet bij mij. Ik houd van alleen zijn. Tenminste, ik hield van alleen zijn. Vroeger deed je mij geen groter plezier dan de gordijnen dicht te laten en te gaan. Ik en de wereld, zo…
  • Zo oranje kan het zijn: Mollema en voetbalvrouwen

    Dat was nog eens een zondag in oranje. Bauke Mollema wint een touretappe en de vrouwen verslaan Noorwegen. Thijs Zonneveld bedacht een heel nieuw werkwoord: mollemalen. Ik mollemaal, jij mollemaalt maar Bauke mollemaalt als de beste. Welk werkwoord kunnen we bij de vrouwen verzinnen? Ik ga voor ‘oranjeren’: het mooier maken van een kleur. Damesvoetbal Ik geef toe. Vorig jaar zat ik ook…