CategoriePersoonlijk

  • Hanina Ajarai: had gewoon een dagboek bijgehouden

    Hanina Ajarai schrijft wekelijks een column in het AD over wat haar zo bezighoudt. Dit keer was de titel: Nouri vs. MH17. Zelf verwachtte ze al geen vrienden te maken met deze column. Ik vond het vooral een slechte column. Ze schrijft over het feit dat de ene ramp haar niets doet en de ander haar bij de keel grijpt. Ze is nieuwsgierig…
  • Zo stil dat het zondag werd in mij

    Vriendin en hond waren een paar dagen de hort op. Honds hort lag heel ergens anders dan die van Vriendin maar ze waren in ieder geval niet thuis. Niet bij mij. Ik houd van alleen zijn. Tenminste, ik hield van alleen zijn. Vroeger deed je mij geen groter plezier dan de gordijnen dicht te laten en te gaan. Ik en de wereld, zo…
  • Zo oranje kan het zijn: Mollema en voetbalvrouwen

    Dat was nog eens een zondag in oranje. Bauke Mollema wint een touretappe en de vrouwen verslaan Noorwegen. Thijs Zonneveld bedacht een heel nieuw werkwoord: mollemalen. Ik mollemaal, jij mollemaalt maar Bauke mollemaalt als de beste. Welk werkwoord kunnen we bij de vrouwen verzinnen? Ik ga voor ‘oranjeren’: het mooier maken van een kleur. Damesvoetbal Ik geef toe. Vorig jaar zat ik ook…
  • ‘To the bone’ raakt mij tot het bot

    Er is al veel over geschreven. De nieuwe film die nu op Netflix te zien is, over een jonge vrouw met anorexia. Niet onverdeeld goed ontvangen trouwens. Te stereotype, te verleidelijk voor andere jonge mensen om het voorbeeld te volgen. Ik vond het een ontroerend mooie film. Ik heb geen anorexia en ken niemand in mijn directe omgeving met deze vreselijke ziekte dus…
  • Een glim van een lach

    Soms krijg je vanzelf een glimlach om je lippen. Een mooi woord: glimlach. Een vriendelijke, rustige, lieve manier van laten merken dat je in je hart die lach voelt. Anders dan schateren bijvoorbeeld lijkt de glimlach meer van binnen te komen, van dieper in je lijf. Deze week had ik een paar momentjes van glimlach. (Naast veel momenten van helemaal geen glimlach maar…
  • Vlieg op en snel

    Ik zocht naar een foto van een smerige vlieg. Zo’n kleine etterbak die in mijn huis rondvliegt alsof hij de heer des huizes is. Maar ik krijg alleen prachtige foto’s van vliegen te zien en die eer gun ik ze niet. Dit is geen liefdesverklaring. Integendeel. Vlieg op. Ik sla geen insecten dood. Niet uit nobele gedachtes of zo, ik durf gewoon niet.…
  • Focus AV!

    Elke ondernemer, elke zzp’er, een ieder die ooit voor zichzelf begon zegt hetzelfde. FOCUS. Ik begrijp dat. Ik begrijp dat het handig is om helemaal te gaan voor één ding. Maar ja. Laatst las ik op een netwerkbijeenkomst twee gedichten voor. Juist toen ik besloot om mij met AV Teksten meer te richten op de zakelijke (tekst)wereld. Met gedichten valt immers geen droog…
  • ‘Vroeger was je anders’

    Een heel smal straatje in centrum Den Haag. Een uur of elf ‘s avonds. Lallen, lichten en lefgozers. Den Haag heeft het ook. Na een etentje belanden we in ‘Vroeger was het anders’. De naam van het kleine, gezellige café. Vaste klanten worden met een zoen begroet, onvaste klanten vallen lallend neer op het bankje tegenover de ingang van het café. De witte…
  • We kopen een bad en bouwen daar een huis omheen

    We hebben (geloven wij) een appartement gekocht. Tenminste, we hebben in woord en schrift gezegd: ‘ja, we willen’. Maar er moet nog veel gebeuren voordat de eerste paal de grond ingaat. Zo kan de buurt zich er nog mee bemoeien en zijn er nog wat ‘kleine’ dingetjes die de boel kunnen vertragen of tegenhouden. Dus in afwachting van iets dat pas over twee…
  • Voor alle meisjes van zestig

    Mijn zus werd zestig. Ik mag het hier eigenlijk niet schrijven want ze wil er niet aan. Ze is en blijft voor de rest van haar leven: ergens eind vijftig. Mijn vriendin I. werd zestig. Haar feestje werd versie 6.0 genoemd. Ik heb makkelijk praten want ik ben het (nog) niet en de klap van ‘vijftig’ kwam harder aan dat ik ooit voor…