CategoriePersoonlijk

  • Wakker worden en meteen al huilen

    Gisteren overdag met Vrouw & Co de generale gedaan van Op = Op. Een nog lege zaal, gewoon licht, gespannen vrouwen die rondlopen en bekende irritaties. Het hoort er allemaal bij. Vandaag nog één keer. De laatste keer. Ik word te vroeg wakker en voel sinds lange tijd weer iets dat op verdriet lijkt. De tranen prikken achter mijn ogen als ik in…
  • De borstfabriek

    We mochten gisteren weer voor het jaarlijkse ‘bevolkingsonderzoek borstkanker’ onze borsten laten pletten. Voor het eerst in Rijswijk. Je weet dat het onaangenaam is maar hoe het elke keer werkelijk voelt, vergeet je op de een of andere manier. Het begon allemaal rommelig. De navigatie die ons de verkeerde kant opstuurt. Het straatnummer dat we niet hebben en de tijd die ongenadig voorbij…
  • De laatste loodjes

    De laatste loodjes wegen … het is een cliché maar hoe waar is een cliché? Nog één lange zondag oefenen, repeteren, praten, regelen, zingen. Nog één keer. En allemaal voelen we het. Het besluit is weloverwogen genomen en het is nog steeds een goed besluit om met z’n allen te stoppen met Vrouw & Co. Maar ook een relatie die je zelf verbreekt…
  • Ik ‘like’ het steeds minder

    Op zoek naar een plaatje voor mijn ‘niet-liken’ kom ik allerlei suggesties tegen. Die van ‘likken’ zijn wel heel speciaal maar is niet wat ik bedoel. Dan maar zoeken op ‘warmte’ want daar wil ik het over hebben. Ik zie zoveel plaatjes met warmte dat ik er beroerd van word. ‘Weerstand’ dan maar. Ik heb met jullie gedeeld dat ik lid ben geworden…
  • Verklaar je nader!

    Vroeger had ik een vriendin die altijd mijn gedichten wilde horen. Fijn om publiek te hebben zou je denken. Maar zij was in staat om elke regel dood te analyseren. Zover dat ik zelf niet meer wist wat ik nu eigenlijk geschreven had. Dit leidde tot een overtuiging die ik tot de dag van vandaag overeind hield: Ik ga nooit meer een gedicht…
  • Als de tijd rijp is

    Ik zag een interview met schrijver Ronald Giphart. Zijn nieuwste boek ‘Alle tijd’ gaat over vriendschap. Ter sprake komt hoe diep vriendschap kan zijn maar dat je ook een vriendschap ‘uit kan maken’. En dat die pijn niet heel veel anders is dan een gebroken relatie met je partner. Ik kan dit alleen maar beamen. Relaties en intense vriendschappen werden verbroken en in…
  • Als een vis zonder water

    Als in een school vissen. Zo zou ik willen leven. Zo leef ik soms. De veiligheid en geborgenheid van een groep doet mij gedijen. Ik vergeet vaak dat de weg er naar toe niet over rozen gaat. Niet lang geleden schreef ik een blog over mijn gedrag in een nieuwe groep. Dit is de kern van dat blog: Een groepsproces is een individuele gebeurtenis…
  • De wee van heimwee – Vrouw & Co ➡ vrouw & go

    We tellen af. Nog drie repetities, nog twee optredens en dan is het voorbij. Vrouw & Co stopt definitief na, voor velen van ons, jarenlang zingen, lachen, huilen, delen. Gisteravond waren we weer voor het eerst sinds lange tijd, compleet. De energie is direct merkbaar steviger en blij. Compleet zijn was nogal een dingetje bij dit koor. Er is altijd wel iemand op…
  • Te veel opgeruimd? Ja en nee

    Wat was ik trots. Vijf jaar geleden stonden er dozen vol met mijn dichtbundel in mijn kamer. ‘Je bent nog niets van mij’ een serie gedichten en korte verhalen over ‘moeders’. Vlak voor de verhuizing een half jaar geleden stonden er nog steeds twee volle dozen. ‘Weg ermee’. Mijn opruimbuien bevielen me wel. Hoppa, in de papierbak. Een stuk of acht bundels hield…
  • Vrienden en ontvrienden

    Op de Social Media maken we veel ‘vrienden’. Met het grootste gemak voeg je iemand toe aan je lijstje van min of meer bekenden. Terwijl op Linkedin andere regels gelden is Facebook voor mij nog steeds het meest persoonlijke platform om dat te doen. Soms krijg ik uitnodigingen van mensen die ik helemaal niet ken. Ik ga dan op onderzoek uit: waar komt…