CategoriePersoonlijk

  • Een baby werkt!

    Ik maak kennis met een ondernemend gezin. Hij: jonge, atletische vent, kale kop, lang staartje, zij: mooie jonge, stoere vrouw. Hij is een grootheid in de vechtsport en in de SEO business, zij leidt met vrolijke en stoere hand hun grote groep jonge internettijgers. Bij mijn eerste kennismaking val ik al van de ene in de andere verbazing. In het grote kantoor zit…
  • Blijven geloven is makkelijk

    Ik had zo vaak engeltjes op mijn schouder dat ik blijf geloven zo vaak gered en kracht gevoeld dat ik blijf vertrouwen zo vaak de liefde mogen kennen dat ik blijf danken zo vaak het goede in ogen gelezen dat ik blijf ontmoeten zo vaak woorden van wijsheid gehoord dat ik blijf luisteren zo vaak verdriet gevoeld dat ik blijf lachen zo vaak…
  • Marketingchaos in mijn hoofd

    Sinds ik als zzp-er werk is het belang van de social media nog groter geworden. Tenminste, dat roept iedereen en het zal ook wel. Maar de moed zakt mij zo langzaam in mijn schoenen. Wat dan, waar dan, hoe dan, wie dan? De ene na de andere breedlachende dame roept me enthousiast aan. ‘BESPAAR UREN WERK’, ‘LOOP JIJ BETALENDE KLANTEN MIS?’, ‘HET GELD…
  • Traumatische dag en nacht

    Vriendin maakt me wakker. ‘Het is zes uur, je bent te laat’. Ik vlieg mijn bed uit en doe in een kwartier tijd waar ik normaal anderhalf uur voor nodig heb. Ik heb me verslapen en ik weet waarom. Gisteren heb ik iets vreselijks meegemaakt. Te vreselijk om te vertellen of op te schrijven. Het heeft met Ami te maken en die lieve…
  • De krukkenparade

    Zonder ouders, die er al een tijdje niet meer zijn, zag ik mezelf niet in de rol van mantelzorger. Sowieso zal iedereen de wenkbrauwen fronsen bij het beeld van mij en mantelzorg. Dat wij, kinderen van, nog steeds zo lekker in het leven stonden, gaf ook geen reden om dat beeld bij te stellen. Totdat. Totdat het moment dat zus en zwager tegelijk…
  • Heerlijk saai

    Ik heb al lang niet meer geschreven over onze kleine dramaqueen: Ami. Misschien zijn wij eindelijk gewend geraakt aan het Shiba-gedrag? Of is zij aan ons gewend geraakt? Feit is dat we samen de dagen volkomen zen doorkomen. Ze zal nooit een enthousiaste loper worden. We hebben het geaccepteerd. Net zoals zij accepteert dat we elke dag de verplichte wandeling van zo’n zes…
  • Wie zou geen Ramses willen zijn?

    Bijna tien jaar geleden is het dat Ramses Shaffy overleed. Tien jaar voelt voor mij onwerkelijk. Het lijkt pas net. Misschien omdat hij altijd nog te horen is. Misschien omdat ik wel eens denk: wie zou geen Ramses willen zijn. Al is het maar voor een weekje. De Wereld Draait Door had gisteren een special over Ramses. Prachtige foto’s en beeldmateriaal kwamen voorbij.…
  • Krasje op auto, kras op ego

    Een mooie dag vonden wij, om erop uit te gaan. Dat dachten meer mensen. Voor de parkeergarage staat een lange rij wachtende auto’s. Wij moeten invoegen in de file van mensen die het wachten zat zijn. Ik roem Vriendin vaak voor haar kordate manier van rijden. Waar ik maar niet tot een besluit kom en een half uur achter een of andere langzame…
  • Ik ga weer gladstrijken

    Jaloers was ik als ik zus en schoonzus hoorden zeggen: ‘strijken, wat is dat? Ik strijk nooit meer iets’. Hoe dan, dacht ik als ik naar mijn mand met verkreukelde inhoud keek. Oké, het helpt niet als je je net gewassen goed een maand of zo laat liggen in de propvolle mand. Dus na onze verhuizing naar een kleiner huis zonder een hele…
  • Ikke, ikke, ikke

    Nederlanders staken niet meer. Dat was de afgelopen tijd een feit. ‘We’ kwamen nergens meer voor op de benen of uit onze luie stoel. Maar plotseling roeren we ons. Het liefste stuur ik iedereen weer terug naar zijn hol. Het zwartepietenspel, de boeren, de bouwers, de stikstof, de honderd kilometer, de relatie Hazes en Maasland. Nederland is echt klein aan het worden. Met…