CategoriePersoonlijk

  • Wat je kwetst, zegent je ook

    Geleend van Djelal Al-Din Rumi, Perzische soefiedichter (1207-1273). En deze mooie spreuk kwam ik tegen op mijn scheurkalender. Als je mij volgt dan weet je misschien dat ik scheurkalenders de meest waardeloze uitvinding ooit vind. Want zelfs bij een scheurkalender ontkom ik niet aan de druk om dagelijks te presteren. Dat wil zeggen, dagelijks een blad er af te scheuren en te lezen…
  • Tien jaar geleden

    Ik kruip nog snel achter de computer voordat we weggaan. Twee melding van mijn eigen agenda. 1. Vandaag, ‘mama’ jarig 2. Morgen ‘sterfdag mama’. Het is mijn eigen agenda. Het zijn mijn eigen woorden. Ik moet glimlachen om  het woordje ‘mama’. Dat woordje maakt vanzelf dat je je weer ‘kind van’ voelt. Afstandelijk en verder weg  is ‘ma’. Maar als mijn moeder nog…
  • Verwend nest

    Dit was mijn cadeau voor mijn verjaardag. Zelf gewild, gevraagd, gekregen. Een fitbithorloge waarmee ik heel veel kan. Stappen tellen, hartkloppen volgen, conditie meten, slaap in beeld brengen. Wie wil dat niet? Vriendin heeft onderhand een klein verjaardagstrauma opgelopen wat mij betreft. Of is het een ‘juistecadeautrauma’? Menig cadeau verliest bij mij de glans na het uitpakken en dat is een vrij lullige…
  • Exen exit

    Ik heb serieuze exen. Ik bedoel, ex-partners die echt partners waren voor lange tijd. Met sommigen heb ik nog goed contact, met anderen helemaal niet. Het ‘helemaal niet’ heeft een reden. Het was te pijnlijk, het afscheid. Teveel littekens. Het klinkt bijna treurig als je het over ‘exen’ hebt zeker als het er mee dan twee zijn. Omringd door mensen die het al…
  • Samen

    We zijn vandaag jarig. Zij en ik. Wij. Een beetje raar om dit zelf te melden op dit blog, wanhopig op zoek naar felicitaties? Nee, hoewel ik er wel van geniet maar het is iets anders waarom ik dit vandaag deel. Ik ken geen leven zonder ‘wij’. Ik weet niet wat het is om geen tweeling te zijn. Ik merk wel dat naarmate…
  • Wie gaat ons voor?

    ‘Het is zo stil op je blog’, zegt een vriendin. ‘Gaat alles wel goed met je’. Het is ook stil op mijn blog terwijl er alle reden is om te schreeuwen maar ik weet niet tegen wie en ik weet niet wie er luistert en ik weet niet wat ik dan moet schreeuwen. Verder dan ‘help’ kom ik niet. Ik wil schreeuwen over…
  • Top 2000 café: dan maar lullig blij met z’n allen

    Als Vriendin en ik over een jaar of wat van ons pensioen mogen genieten weten we nu al dat ons dag- en nachtritme totaal omgedraaid gaat worden. Deze ineengesmolten dagen van feesten en rusten en iets doen, geven daar voldoende bewijs voor. Vannacht rond een uur of twee keken we met iets van verbijstering maar ook met een dwaas gevoel van blijheid naar…
  • Troosten toegestaan

    Goddank. Martin Gaus heeft gesproken. Het mag toch. We mogen onze honden troosten als ze bang zijn. Met terugwerkende kracht blijkt mijn opvoedingsstijl zo slecht nog niet. Jarenlang heb ik, hebben wij, hondenbaasjes, het gehoord en met moeite aangeleerd. Als je een hond troost bij angst voor dingen van buitenaf, dan versterk je alleen maar het gevoel. Door te troosten zeg je eigenlijk…
  • Het voelt goed

    Zo de kerstdagen zijn achter de rug en hoeveel ik er ook naar uitkijk, kijk ik met dezelfde vreugde uit naar dit moment. Alsof je in je handen kan wrijven, klus geklaard. Fijne klussen, maar het feit dat ik het ook als een klus ervaar, zegt misschien genoeg. We kunnen verder. En ik word blij van getallen. Getallen zijn voor mij bijzonder. Hoe…
  • Scheurtjes in het behang

    Best trots ben ik als ik weer eens een toffe foto plaats van mijn leuke familie. Ik kijk vooral naar mijn eigen zussen en broer en aanhang en besluit elke keer trots dat we er allemaal best nog mogen zijn. Kijk dan, hoe jeugdig en vol elan wij ons nog tussen het jonge spul bewegen. Maar de klad zit erin, Schreef ik al…