CategorieGedichten

mei 2010

deze maand herdenken wij
de moeder, de vader
herdenken de maand mei in alle levenden

herdenken we de kracht en kunde
haar manier hem toe te lachen
als er niet zoveel te lachen viel

herdenken wij de lust tot leven
zijn manier om mee te zingen
op haar tonen in mineur

herdenken wij de vrede in het huis
als het buiten guur was en
ijsbloemen op de ramen bloeiden

herdenken wij de vader, de moeder
de aarde, de zon
waardoor het leven mogelijk werd

Portiek

in de muren van het portiek staan
onze namen in de muur gekrast

paardenstaarten, kusjes, korte rok
de jongen op de derde tree

bietengeur vermengd met de schrale lucht
van oude mensen

het peertje aan het plafond, niet genoeg licht
om thuis te komen

de trapleuning van ijzer voelt koud
honderd kinderhanden kleven aan

ontelbare voetstappen van jongens
meisjes, ieder rennend
om altijd ergens op tijd te komen

en binnen de lucht
van thuis

Voetbal

Als we wonnen
juichte mijn vader in stilte.
Wij wisten bijna zeker dat er ijs kwam
of zoiets.
De spanning deed ons giechelen.

Als we wonnen, zong de hele straat
op meegenomen jenever
de kleine glaasjes tot aan de rand
gevuld.
De geur alleen al deed ons dansen.

Als we wonnen brak mijn vader
de dikke muren af
vertelde hij van vroeger, stoere
verhalen
die wij trots geloofden.

Als we weer winnen zal ik me herinneren
hoe het was.

Hoe hij de laatste keer zijn hoofd schudde.
Geen voetbal wilde zien.

Die stilte.

Hadden we maar

Hadden we het maar vijf jaar geleden gezegd
toen jij nog wist van weten.

Gezegd: mam, als je niet meer weet waar je woont,
je vergeten bent hoe mooi je was, je je naam niet meer herinnert
weet dan dat we radeloos een keuze maken.

Dan had je nu die vraag niet honderd keer herhaald.
Bleef ons antwoord niet hangen in de bodemloze leegte
van een bestaan dat elke dag opnieuw begint.

Moet ik hier blijven?

Vlieg Tuig

Je hebt nog souvenirs gekocht. Van die zomaar weggooi-dingen.
Niemand zal ooit weten voor wie de ratel is.
Naast een roze blouse en een linker bruine schoen ligt
een speelgoed helicopter.
Vanmorgen vloog ‘ie nog.

Verpleeghuis

Een blik in de kamer met de ‘erge’ gevallen.
Wat is er erg? Het is er heerlijk stil daar waar toch veel mensen zitten.
Ze zitten naast elkaar als waren ze er niet.
Ze praten met elkaar als waren ze er niet.
Net zoals wij eigenlijk.

Waar

Of het waar is? Ja natuurlijk
ik was erbij en keek er naar
maar krijg het niet te pakken

wat je zei, hoe je keek, dat armgebaar

was het een poging tot zwaaien
of wuifde je weg
wat niet wilde verdwijnen

zwaaide ik onnozel terug?

5 mei

Je kan de stilte nog horen
als je stil bent op 5 mei.

De koningin wordt onthaald als een vorstin
ze zwaait naar het gepeupel.

De zenuwtrek rond haar mond
nog net onder controle

voordat ook zij
keihard gaat schreeuwen.

@nj@