Uit

De verkering is uit en ik voel het verdriet. Niet mijn verkering. Maar van haar. Ik voel hoe zeer, hoe pijn. En ik zou willen troosten en dingen willen zeggen als: het is niet voor niets, dit is ergens goed voor. Maar als vroeger, wat heet vroeger, als iemand drie jaar geleden tegen mij had gezegd: dit is niet voor niets, dit is ergens goed voor, dan had ik waarschijnlijk mijn knuppeltje gepakt.

Maar eerlijk is eerlijk: 🙂 Het is ZO goed gekomen. Het was ZO ergens goed voor.
Dus lieverd, ik zeg niets, ik hou van je, en weet dat het goed komt.

1 reactie

Bianca 15 augustus 2010 at 01:43

ook dit heeft even z’n tijd nodig; erachter komen dat het vast ergens goed voor is.

verward.. en ook verbaasd hoe goed men in toneelspelen kan zijn.

Reply

Laat een reactie achter