Pauw is het mannetje

Pauw en Witteman. Gisteravond tenenkrommend. Albayrak was te gast, immers als vierde meestrijdend voor de politiek leider van de PvdA. De enige vrouw tussen drie mannen. Volgens de heren was dat al een score op zich. De PvdA laat zich toch voorstaan op de eerlijke verdeling tussen man en vrouw, zie de lijsten, vrouw, man, vrouw, man. En was het niet bijna voorspelbaar dat PvdA-leden voor een vrouw zouden stemmen? Pauw en Witteman waren zelfverzekerd. Albayrak weigerde toe te geven dat vrouw-zijn bepalend zou zijn voor de uiteindelijke winnaar van de strijd. Ik begrijp dat wel. Je wilt gekozen worden om wat je doet, niet om wat je bent. Maar, neemt niet weg, dat het een rol zou kunnen spelen.

Pauw accepteert geen Albayrak die niet ergens toegeeft dat het wel uit maakt. Hij maakt flauwe grappen. Ook over zijn belevenissen met Turkse vrouwen, die blijkbaar goed waren en het waar het er wel degelijk toe deed dat zij Turks waren. Dat was namelijk de tweede stelling; haar Turkse afkomst zou ook stemmen opleveren.

Zelfs toen Maurice de Hond ontkende dat, volgens zijn onderzoek, het inderdaad niet uit zou maken of Albayrak vrouw is, zelfs toen bleef Jeroen Pauw suggereren dat het wel zo was. Wat een zielige vertoning. Hoe de heren elkaar af en toe arrogant lachend aankeken, met onuitgesproken de woorden: ‘wij hebben gelijk’.

Albayrak was niet sterk. Humorloos. Ze had een punt en had die ook kunnen maken maar soms moet je stippellijntjes zetten en je mondhoeken krullen.

Pauw kon het niet laten om de verdere avond waar maar even het woord ‘vrouw’ voorkwam terug te grijpen en een sneer te geven richting Albayrak. Nee, Pauw was op een kleinzielige manier bezig zijn gelijk te halen. Dat is geen taak van een volwassen journalist. Als je niet persoonlijk wilt worden maak het dan ook niet persoonlijk. En grapjes maken over je avontuurtjes met turkse vrouwen als bewijs voor een stelling: puberaal en haantjesgedrag.

4 reacties

Marijke 29 februari 2012 at 09:25

Het eerste televisieprogramma dat ik zag toen ik thuis kwam van mijn vakantie was de herhaling van deze P&W uitzending. Het was een misselijke manier van interviewen, maar Albayrak reageerde zó verkeerd. Jammer, ik kreeg direct een Agnes Kant deja vu. Nog iets minder zuur, maar de basis is gelegd. Jammer, want ik denk dat zij heel capabel is, maar nu al kansloos vrees ik, met dank aan Pauw en Witteman. En het grote contrast met Femke werkte natuurlijk ook niet in haar voordeel.

Reply
ingridvandenbergh 28 februari 2012 at 13:35

Wat je ook van Albayrak vindt, Pauw was het kleine jongetje dat zijn zin niet krijgt en zich daarom verlaagt tot pestgedrag. Zijn houding en lichaamstaal vond ik zeer onprefessioneel. Ik hoop dat zijn redactie hier niet kritiekloos tegenover staat.

NB Albayrak; daar waar ze van de heren de krans kreeg het over de inhoud te hebben was ze op haar sterkt. Dat betekent niet dat je het met haar eens moest zijn maar ze wist waar ze voor stond en bracht ditr overtuigend over het voetlicht.
Het was aan haar buurman (naam even kwijt maar hij schreef een boek over Rijkman Groenink) te danken dat het gesprek toch af en toe naar de inhoud afboog. Die man ben ik dankbaar; hij maakte het programma het nog enigszins te verteren. En Femke, natuurlijk.

Reply
ingridvandenbergh 28 februari 2012 at 13:34

Wat je ook van Albayrak vindt, Pauw was het kleine jongetje dat zijn zin niet krijgt en zich daarom verlaagt tot pestgedrag. Zijn houding en lichaamstaal vond ik zeer onprefessioneel. Ik hoop dat zijn redactie hier niet kritiekloos tegenover staat.

NB Albayrak; daar waar ze van de heren de krans kreeg het over de inhoud te hebben was ze op haar sterkt. Dat betekent niet dat je het met haar eens moest zijn maar ze wist waar ze voor stond en bracht ditr overtuigend over het voetlicht.
Het was aan haar buurman (naam even kwijt maar hij schreef een boek over Rijkman Groenink) te danken dat het gesprek toch af en toe naar de inhoud afboog. Die man ben ik dankbaar; hij maakte het programma het nog enigszins te verteren. En Femke, natuurlijk.
ver rijkman Groening.

Reply
Aad Verbaast 28 februari 2012 at 10:19

Allemaal waar, maar iemand die pretendeert echt leiderschap te hebben (en ze zegt dat dat haar sterke punt is) en kan binden, valt dan toch stevig door de mand. Nee, Albayrak gaat het niet worden.

Reply

Laat een reactie achter