Hondenleven (1)

Negeren

Ze komen terug van vakantie en ik ga ze ophalen. Vriendin en Hond.
Dat Vriendin enthousiast zal zijn daar twijfel ik eigenlijk niet over. Zo is zij. En Hond, kan ook heel leuk reageren als hij het naar zijn zin heeft.

Vriendin springt uit de auto en holt me tegemoet. Precies zoals ik dacht dat het zou gaan. Vanuit mijn ooghoek zie ik Hond kwispelend in de auto zitten. Natuurlijk wil hij eruit.
We lopen naar de auto waar ik enthousiast tegen het raam tik en zijn naam in alle mogelijke toonhoogtes uitspreek.
Vriendin opent het portier en ik zak door mijn knieeën om op die verantwoorde wijze contact te maken met onze viervoeter.

Hij loopt me straal voorbij.

Op zoek naar een plek om zijn poot op te tillen.
Wij doen allebei nog moeite.
‘Kijk dan, wie er is’, ‘ga eens gedag zeggen’, ‘je moet eerst plassen natuurlijk’.
Tegen beter weten in proberen we te redden wat er te redden valt.
Heel begaan zegt Vriendin dat honden vaker iemand negeren als ze boos of gekwetst zijn. Ik ben immers niet mee op vakantie gegaan. Ik vind het zo lief dat ze dat zegt dus ik knik; dat zal het zijn. Hij heeft me zo gemist dat hij me nu laat merken dat ik dat nooit meer moet doen; niet meegaan als zij op vakantie gaan.

De waarheid is bedroevend. Hond houdt niet van mij.
Hij accepteert mij omdat Vriendin dat blijkbaar doet. Maar zijn leven is drastisch veranderd sinds mijn komst. Niets meer slapen op het bed want dat vindt ZIJ niet netjes. Ze geeft wel snoepjes en natuurlijk maakt hij daar gebruik van. Ze loopt ook braaf zijn rondje mee, dat wel. Maar verder…

Elk moment zal hij aangrijpen om te laten zien bij wie hij hoort. Het liefst als er heel veel mensen bij zijn, dan juist zal hij haar negeren zodat iedereen kan zien hoe het ervoor staat.
Negeren die handel. Alles heeft een prijs.

@nj@

1 reactie

jenren6 24 mei 2010 at 23:53

beter zo dan anders om!!

Reply

Laat een reactie achter