Moeder-dagen

Moederdagen, mama-dagen. Vandaag en morgen. Vorig jaar werd mijn moeder 74 jaar. Vlak daarvoor zei ze: gek heh, ik denk dat ik ook maar 74 wordt, net zoals papa. Onzin, vonden wij. Die nacht is ze gestorven.

1 jaar. 1 jaar zonder moeder, zonder telefoontjes, zonder kus op de wang, zonder gewoon even een praatje.
En ook zonder mijn moeders pijn en struggle. 1 jaar. Het is zo snel gegaan. Er is zoveel gebeurd in ons allen. Missen van iemand waaruit je bent voortgekomen. Een moeder zoals moeder aarde is bedoeld, de basis, de houvast. Anderen zoeken om dat gevoel weer her te beleven. Dat is gelukt. Met mijn vriendin. Met mijn zussen en broer. Met mijn lieve zwagers en schoonzus.
Een familie zijn we. Een familie zoals er maar weinig zijn. Dat merken we steeds meer. En dat mijn moeder en vader aan de basis hebben gestaan van die overweldigende warmte, dat is iets om enorm dankbaar voor te zijn. Ik zou willen dat mijn ouders dit konden lezen, voelen, hoe dankbaar wij zijn.

Vandaag haar verjaardag. Morgen haar sterfdag. Overdag de zin weer in leven. In de nacht haar vertrek. Onverwacht. Stil.
Twee dagen, zo dicht bij elkaar. Wat is het eigenlijk mooi dat een geboortedag overvloeit in de afscheidsdag. Als een golf die aanspoelt, vertrekt en een rimpeling nalaat.

5 reacties

Anja R. 18 januari 2011 at 22:39

Mooi, X

Reply
Vincent 18 januari 2011 at 21:10

Wow wat mooi…
En mam, ook erg mooi geschreven…
Ik weet zeker dat ze vol trots op jullie neerkijken…

Reply
Marijke 18 januari 2011 at 19:54

Alweer een jaar zonder mamma. Zoveel dingen die we nog met haar wilden delen. Zoveel nog te vragen. Wat een bijzondere dagen waren het vorig jaar. Op haar verjaardag leek ze als door een wonder bijna beter te gaan worden. Ze straalde, ze was blij met alle aandacht. En toen, dat telefoontje de volgende morgen. De meest uitgesproken woorden die dagen waren: hoe kan dat nou. Maar het kon, en we moeten er vrede mee hebben, hoe moeilijk ook.
Morgen zijn we bij elkaar en ik weet zeker dat ze samen met pappa trots toekijkt naar dat fantastische groepje mensen dat ze hebben achtergelaten

Reply
Hans van A 18 januari 2011 at 19:32

Dit behoeft geen verdere reactie.

Reply
Mariska 18 januari 2011 at 19:30

Echt heel mooi An! Ben er stil van..

Reply

Laat een reactie achter