Fietsen in het tempo van je gedachten

fietsVanmorgen fiets ik naar het werk. Donker om me heen, een beetje wind. Geen zin om mijn electrische fiets op standje snel te zetten. Ik pieker een beetje en als je piekert kan je niet snel fietsen. Bij piekeren hoort bijna gedachteloos je pedalen laten draaien en dat gedachteloos moet wel want je piekert en dat is bijna hetzelfde als gedachteloos zijn. Je schiet er niets mee op.

Ik pieker over onze pup. Doen we het wel goed? Als ze zo piept is ze dan bang of wil ze gewoon haar eigen zin en eigen zin.. dat heeft ze. Onze Ami is nu al een eigenzinnige hond.
Als ze de boel bij elkaar krijst op puppytraining moet je dan volhouden of juist niet…

Kortom, om snel op je werk te zijn is piekeren niet de juiste gemoedstoestand. Ik wacht op een creatieve ingeving. Eén waarvan ik vleugels krijg. Eén waarbij ik mijn electrische fiets op eigen kracht voortduw omdat die energie er uit moet. Misschien dienen dan de oplossingen zich wel aan.

Misschien vind je dit ook leuk?

Laat een reactie achter