Dag.

afscheid nemen we altijd
weer opnieuw

een echo van
ingehouden tranen

dat jij er niet meer bent
maar waar dan wel?

niet dichter bij kunnen komen
dan die verdomde grens

waar jij ophoudt en ik begin
en eindig waar jij verder leeft

op zoek naar een teken
van gezien en gekend worden

1 reactie

svara 3 september 2011 at 20:43

mooi!

Reply

Laat een reactie achter