Een oranje week
Toch, de week die komende is. Het gaat gebeuren, de Europese Kampioenschappen en ik verheug me er op. Ik mis alleen die oranje zon… mijn termometer zegt: 8 graden. Belachelijk voor juni.
Er zijn toch wel meer vrouwen die zich verheugen op het voetbal? Mijn koor gisteravond constateerde verheugd dat de tweede wedstrijd van oranje samenvalt met een repetitie (allemaal vrouwen). God zij dank kunnen zij naar de repetitie. Ik moet nog een smoes verzinnen want ik moet kijken. Center Parcs maakt reclame: een groot scherm voor Pa en een grote sauna voor Ma. Kom op zeg.
Wij gaan kijken tijdens een verjaardag. Ik had me voorgenomen om nooit meer in een groep voetbal te kijken omdat we dan verliezen. Niets zo vervelend voor een feestje tegelijk met voetbal en voetballiefhebbers en verliezen: het feestje dooft uit als een nachtkaars. Ziet iedereen er ineens belachelijk uit in het oranje. Dus Nijmegen, jullie zijn gewaarschuwd…
Dus misschien liggen we er gelijk uit maar dan ga ik me verheugen op de volgende activiteit, de Olympische Spelen. En dan ook nog de Tour de France, het kan niet op deze ‘zomer’ behalve de zomer dan.
Tussendoor nog even op vakantie en dan in september een groot oranje feest: dan mogen we stemmen.
Gepost in Dicht bij huis